Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2017/11505 · K. 2019/15620

9. Hukuk Dairesi         2017/11505 E.  ,  2019/15620 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davalı şirket tarafından işletilen otelde güvenlik görevlisi olarak çalışmaya başladığını, davacının iş akdini haklı nedenle feshettiğini, davacının davalı iş yerinde haftanın 7 günü çalıştığını, resmi ve dini bayramlarda izin kullanamadığını, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti,hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının iş akdinin devamsızlık nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini,bu yönde var ise mazeretini sunması için davacıya bildirim yapıldığını, maaşının yatırıldığını, resmi tatil ve dini bayramlarda çalışmış ise bordroya yansıtılarak ödendiğini, ücret alacaklarının zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdini ücretlerin ödenmemesi nedeniyle haklı nedenle feshettiği, davacının iş akdini haklı nedenle feshettikten sonra davalı işveren tarafından tutulan devamsızlık tutanaklarının hukuki bir kıymeti olmadığı anlaşıldığı, kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmiş, davacının 2013 yılı Ekim ayına ait ücret alacağı dava tarihinden sonra ödendiğinden konusuz kalan talep yönünden karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği, ayda bir kez izin kullandığı anlaşılmakla davacının hafta sonu tatil ücreti alacağı talebinin kabulüne, davacının 5 tam yıl çalışmasına karşılık 70 gün yıllık izin hakkı olduğu,davalı işveren 45 gün izin kullandırıldığını yazılı izin belgeleri ile ispat ettiği, bakiye 25 günlük yıllık izin ücreti alacağı talebinin kabulü ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacının Mahkemece kabul edilen 02.04.2007 ila fesih tarihi olan 21.10.2013 olan hizmet süresinin 6 yıl 6 ay 19 gün olmasına rağmen hizmet süresinin 5 yıl 6 ay 19 gün olarak kabulü sonucunda hizmet süresinin 1 yıl eksik belirlenmesi ve buna bağlı olarak kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağının eksik hesaplanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.09.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.