Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2017/11638 · K. 2019/15602

9. Hukuk Dairesi         2017/11638 E.  ,  2019/15602 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davalı şirkette 22/12/2004 tarihinde elektrik teknisyeni olarak başladığı görevini işyerinin özelleşmesi nedeniyle işten ayrılmak zorunda kaldığı 07/10/2013 tarihine kadar sürdürdüğünü, müvekkili ve arkadaşlarının davalının zorlaması ve baskıları sebebiyle davalıya ihtarname gönderdiğini ve 4/c hakkını kullanmak istediklerini belirttiklerini, davalının ihtarname göndererek 4/c hakkını kullanacağını beyan eden işçilere kıdem ve ihbar tazminatı ödemesi yapacağını belirtmiş ise de ihaleyi alan işyerinin yeni sahibi Cengiz-Limak-Kolin ortak girişiminin de karşı çıkmasıyla kıdem tazminatı ödemelerini yaparken müvekkil ve müvekkilin konumunda birçok arkadaşına ihbar tazminatı ödemeleri yapılmadığını iddia ederek ihbar tazminatı ve fark ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili; davacının davasının temelinin 2003 yılında yapılan bir işlemden kaynaklandığını, 2003 yılında taraf şirketler kamu kurumu hüviyetinde olmaları dolayısıyla davaların idari yargı yerinde çözümlenmesi gerektiğini, davacının 2003 yılından beri ücretini bu şekilde almış ve bu duruma ilişkin de herhangi bir itirazda bulunmadığını, dolayısıyla talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, ücrette farklılık olduğu iddiası 5 yıllık süre içinde talep edilebileceğinden, davacının bu hususta talebinin bulunmasının mümkün olmadığını ve bu nedenle zamanaşımından reddine karar verilmesini talep ettiğini, ... Elektrik A.Ş.'nin 28/05/2013 tarihi itibari ile özelleştirme sonucu kamu niteliğini kaybettiğini, tamamıyla özel şirket vasfını kazandığını savunarak haksız ve yersiz açılan davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Taraflar arasında davacının fark ücret alacağı olup olmadığı hususunda uyuşmazlık vardır. Mahkemece, davacının sendikaya üye olmadan önceki günlük yevmiyesinin 34,12 TL iken, sendikaya üye olduktan sonra 26,07 TL'ye indirildiği ve buna göre fark ücret alacağı olduğu kabul edilmiştir. Dosyada mevcut 22/12/2004 tarihli iş sözleşmesinin 8. maddesinde "İşçi sendikaya üye olduğu tarihten itibaren işyerinde mer'i Toplu İş Sözleşmeleri ile öngörülen şartlar ve esaslar dahilinde diğer işçilere tanınan hak ve menfaatlerden istifa eder" şeklinde hüküm bulunmakta olup temyiz incelemesi Dairemizce yapılan Antalya 5. İş Mahkemesi'nin 2014/297 Esas sayılı dosyasında hüküm altına alınan fark ücret alacağı talebinin de aynı gerekçe ile reddine karar verildiği anlaşılmakla, davacının iş sözleşmesinde bulunan bu hüküm karşısında davacının fark ücret alacağı talebi yerinde değildir. Mahkemece, yerinde olmayan gerekçe ile talebin kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11/09/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.