Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2017/11639 · K. 2019/15603

9. Hukuk Dairesi         2017/11639 E.  ,  2019/15603 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacının, davalı işyerinde 19/08/2003-17/01/2014 tarihleri arasında usta öğretici - aşılama sorumlusu olarak çalıştığını, en son brüt ücretinin 1.127,38 TL olduğunu, davacının iş akdinin evlilik nedeniyle fesih edildiğini, yıllık izin kullandırılmadığını, ücretlerinin de ödenmediğini, yapılan işin gereği ve personel sayısının yetersizliğinden kaynaklı olarak çoğu zaman fazla mesai yaptığını, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını, fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının iddia ettiği gibi usta öğretici değil mevsimlik sera işçisi olduğunu, davacının çalışmasının kesintisiz ve sürekli olmadığını, 2013/Nisan ayında 23 gün çalıştığı, Mayıs, Haziran, Temmuz aylarında işe gelmediğini, defalarca işe gelmesi istendiği halde iş başı yapmadığını, bu doğrultuda davacının iş akdinin 02/01/2014 tarihinde devamsızlık nedeni ile sonlandırıldığını, davacının bugün yarın geleceğim diye işletmeyi oyaladığını, 17/01/2014 tarihinde ihtarname çekerek evlendiği bahanesiyle iş akdini fesih ettiğini bildirdiğini, bu durumun davacının kötü niyetli olduğunu ortaya koyduğunu, davacının kıdem tazminatı talebinin reddinin gerektiğini, yasal sınırlar içerisinde çalıştığını, fazla mesai yapmadığını, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmadığını, mevsimlik çalıştığı için mevzuat gereği yıllık ücretli izin alacağının bulunmadığını ve davacının talep ettiği alacak kalemlerinin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Davacı işçi doğum sonrası yasal iznini kullandıktan sonra işbaşı yapması gerekirken çağrıya rağmen işe dönmediği için iş akdi davalı işveren tarafından 02/01/2014 tarihinde açıklanan nedenle sonlandırılmış olup davacının 17/02/2014 tarihinde, davalının feshinden sonra yaptığı evlilik nedeniyle feshin sonuca bir etkisi bulunmamaktadır. İşveren feshi önce olup, feshe konu devamsızlık hali dosya kapsamı ile sabit olduğundan davacının şartları bulunmayan kıdem tazminatı talebinin reddi yerine kabulü hatalıdır. 3- Davacı, davalı işyerinde mevsimlik işçi olarak çalışmakta olup hizmet döküm cetveli incelendiğinde yıllık on bir aya ulaşan çalışmasının bulunmadığı görülmektedir. İş Kanunu'nun 53/3. maddesi uyarınca mevsimlik çalışan işçilerin yıllık izin hakkı bulunmadığından bu yöndeki talebin de reddi gerekirken kabulü hatalıdır. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11/09/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.