Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2017/1175 · K. 2018/10746

12. Ceza Dairesi         2017/1175 E.  ,  2018/10746 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK’nın 85/2, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık müdafiinin kusurun bilimsel verilerle desteklenerek açıklanmadığına,sanığın aracının kütlesinin ilgili raporlarda değerlendirilmeyerek daha hızlı olduğu sonucuna varıldığına, katılan sanık ve ölenin emniyet kemerlerinin takılı olmamasının dikkate alınması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, Meskun mahalde, gündüz vakti, sanığın idaresindeki minibüs ile seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde kendisine hitap eden DUR levhasına uymayarak mevcut hızıyla kavşağa girdiği sırada seyrine göre solundan kavşağa gelen katılan sanık ...’ın idaresinde bulunan otomobil ile çarpıştığı olayda, bir kişinin ölümüne, katılan sanık ...'ın da vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olan ve meydana gelen trafik kazasında asli kusurlu olduğu tespit edilen sanık hakkında, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, yerel mahkemece, alt sınırdan uzaklaşılması isabetli ise de, taksirinin yoğunluğu, meydana gelen sonuç gözetilerek, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, 2-TCK'nın 50/4. maddesinde taksirli suçlar bakımından hükmolunan hapis cezalarının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceğinin belirtildiği, bilinçli taksirin koşullarının gerçekleşmediği olayda, sanık hakkında, "yasal koşulları oluşmadığından" şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile paraya çevirme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.