Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2017/11766 · K. 2018/8875

22. Hukuk Dairesi         2017/11766 E.  ,  2018/8875 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili, davacının davalı işverene ait okulda İngilizce Öğretmeni olarak 5580 sayılı Kanun kapsamında çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haklı bir sebep olmadan feshedildiğini ve ek ders ücretlerinin ödenmediğini, ayrıca 5580 sayılı Kanunun 9. maddesine göre ödenmesi gereken öğretime hazırlık ödeneğinin de ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile birlikte ek ders ücreti ve öğretime hazırlık ödeneğinin hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davalı vekili, belirli süreli iş sözleşmesinin sona ermesi sebebiyle kıdem tazminatına hak kazanılamayacağını, davacının haftalık çalışma saatinin otuz saat olduğunu ve ek ders ücreti alacağı bulunmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacının ek ders ücretinin hesaplanması noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Somut uyuşmazlıkta davacı ödenmeyen ek ders ücretlerinin hüküm altına alınmasını talep etmiş, mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda talebin kabulüne karar verilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının ücret bordrolarında ek ders ücreti tahakkuklarının bulunduğu, ancak bunların aylık ücret miktarı olan 2.339,70 TL içerisinde ödendiğinin anlaşılması sebebiyle mahsubun mümkün olmadığı belirtilmiştir. Ancak, dosyada bulunan ücret bordroları incelendiğinde, bordroda bulunan ‘aylık ödemeler’ ile ‘yan ödemeler’ toplamından oluşan ücretin davacının temel ücreti olan 2.339,70 TL’yi oluşturduğu, bu miktarın dışında davacıya fazla mesai adı altında ek ders ücreti ödendiği anlaşılmaktadır. (Aynı miktar bordronun sol tarafında ek ders ücreti, sağ tarafında fazla mesai olarak ifade edilmektedir). Anılan ödeme mahsup edilmeden sonuca gidilmesi yerinde değildir. Bordrolarda fazla çalışma adı altında tahakkuku bulunan ödemelerin, aylık miktarlar itibariyle, hesaplanan ek ders ücretinden mahsubu yapıldıktan sonra belirlenecek ek ders ücretine hükmedilmesi gerekir. Mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir. 3-Davacının talep edebileceği ek ders ücretinin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Somut uyuşmazlıkta, mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda davacının 20.09.2010-17.06.2011 tarihleri arasında hak kazandığı toplam ek ders ücreti tutarının brüt 9.452,00 TL olduğu sonuç ve kanaatine varılarak, dava dilekçesinde talep edilen 1,786,00 TL brüt ek ders ücreti hüküm altına alınmış ve fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına karar verilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda da, davacının 20.09.2010-28.01.2011 tarihleri arasında haftada 25 saatten 18 haftalık ek ders ücreti karşılığının 4.275,00 TL olduğu, 14.02.2011-18.02.2011 tarihleri arasında haftada 25 saatten 1 haftalık ek ders ücreti karşılığının 237,50 TL olduğu, 21.02.2011-17.06.2011 tarihleri arasında haftada 26 saatten 20 haftalık ek ders ücreti karşılığının ise 4.940,00 TL olduğu belirlenmiştir. Ne var ki, davacı tarafından keşide edilen 06.09.2011 tarihli ihtarnamede, “01.09.2010-31.12.2010 tarihleri arasında verilen ayda 47 saat, 4 ayda toplam 188 saat ek ders karşılığı olan 1.786,00 TL’nin ödenmediği ifade edilerek, 188 saatlik ek ders ücreti tutarı olan 1.786,00 TL’nin ödenmesi aksi halde yasal yollara başvurulacağı” ihtar edilmiştir. Davacının bu talebi kendisi yönünden bağlayıcıdır. Mahkemece davacının ihtarnamesinde bildirdiği miktar ile bağlı kalınarak göz önüne alınarak değerlendirme yapılması ve sınırlı olarak karar verilmesi gerekirken, gerekçede alacağın tamamı brüt 9.452,00 TL olarak belirlenmek suretiyle, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması isabetli olmamıştır. Yukarıda belirtilen sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir. Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17/04/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.