Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2017/11786 · K. 2019/7118

12. Ceza Dairesi         2017/11786 E.  ,  2019/7118 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK’nın 89/1, 51/1, 3, 6, 7, 8, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Oluş ve dosya kapsamına göre, sanığın sevk ve idaresindeki aracı ile ters istikamete dönmek için U dönüşü yaparken sağından kendi şeridinde gelen katılanın sevk ve idaresindeki motosiklete çarparak, katılanın yaşamını tehlikeye sokmayacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, manevra kurallarına uymayan ve asli kusurlu olduğu tespit edilen sanık hakkında hükmedilen temel cezada alt sınırdan uzaklaşılarak adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir ceza tayini yerine yazılı şekilde alt sınırdan ceza tayini ile Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Ortopedi Servisi tarafından düzenlenen epikriz formuna göre, katılanın sol ayak bileğindeki kemik kırığından ameliyat olduğu belirtilmesine rağmen TCK’nın 89/2-b maddesi uyarınca cezada artırım yapılmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın bilirkişi raporunun gerçeği yansıtmadığına ve kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-Kaza neticesinde katılan dışında yaralı olmadığı halde, temel ceza tayin edilirken atılı suçun “taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olmak” şeklinde belirlenmesi, 2-Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saiki” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi, 3-Ehliyetsiz araç kullandığı tespit edilen sanık hakkında TCK’nın 53/6.maddesi uyarınca sürücü belgesinin bir yıl süre ile geri alınmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. fıkrasının 1. bendindeki “taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olmak” ibaresi çıkarılarak yerine “taksirle yaralama” yazılması, “suç sebep ve saiki” ibaresi ile TCK’nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkranın hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.