Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2017/11845 · K. 2018/8047

22. Hukuk Dairesi         2017/11845 E.  ,  2018/8047 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 2004-2006 yılları arasında yaklaşık 20 ay kadar ekmek dağıtım elemanı olarak çalıştığını, müvekkilinin ağır çalışma şartlarına tabi tutulduğunu, haftanın 7 günü günde 16 saat çalıştığını, her gece 03:00 da işe başlayıp, yazları saat 20:00, kışları ise saat 19:00' a kadar çalıştığını, müvekkiline yıllık izin kullandırılmadığını, resmi ve dini bayramlarda izin kullandırılmadığını, bu nedenlerden dolayı müvekkilinin iş akdini 2006 yılı ortalarında feshettiğini, haklarını alabilmek umuduyla 07.03.2010 tarihinde tekrar davalı şirkette işe başladığını, 30.01.2012 tarihinde hastalanarak ...'a gittiğini, 17.02.2012 tarihinde ameliyat olduğunu, 30 gün süreli rapor aldığını, davalı işverenin müvekkiline işe gelmemesi sebebiyle ihtarname gönderdiğini ve 29.03.2012 tarihinde iş sözleşmesinin davalı tarafça haksız yere feshedildiğini belirterek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalılar Cevabının Özeti: Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı her iki taraf vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı uyuşmazlık konusudur. Fazla mesai yapıldığını ispat yükü davacı işçiye aittir. Somut olayda; davacı 04.06.2010- 29.03.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde ekmek dağıtım elemanı olarak çalışmıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplamalarda; davacının ortalama olarak 05.00-19.00 saatleri arası bir buçuk saat ara dinlenme süresi ile günde oniki buçuk saat çalışarak, günlük beş saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiştir. Öncelikle fazla mesai hesabının günlük değil, haftalık olarak hesaplanması gerektiği, diğer taraftan davacının sadece ekmek dağıtım işi mi yaptığı yoksa dağıtım sonrası işyerine gelerek çalışmasına devam mı ettiği, ara dinlenme sürelerinin nasıl olduğu, davacının işyerindeki çalışma şeklinin farklılık gösterip göstermediğinin açıklığa kavuşturulması bakımından mahkemece tanıklar yeniden dinlenerek, gerekli araştırma yapıldıktan ve işyerindeki çalışma düzeni ile çalışma saatleri somut bir biçimde tespit edildikten sonra, alacağın varlığı ve miktarı belilenmelidir. Eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır. Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgililere iadesine, 28.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.