Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2017/11966 · K. 2022/4288

11. Ceza Dairesi         2017/11966 E.  ,  2022/4288 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura kullanma HÜKÜMLER : Mahkumiyet Sanıklar hakkında Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 13.11.2012 tarihli, 2012/9706 Esas ve 2012/3322 sayılı iddianamesinde sanıkların sahte olarak düzenlenmiş faturaları beyannamelerinde bildirerek kullandıkları anlatılmasına rağmen sonuç kısmında düzenlemeden bahsedilmesi sonuca etkili görülmediği tespit edilerek yapılan incelemede; I) Sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, II) Sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde; 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan mütalaanın sanık ... hakkında olduğu, sanık ... yönünden verilen bir mütalaa bulunmadığı ve iddianameye konu olan 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, mahkumiyet hükmü kurulması,Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.