Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2017/12035 · K. 2019/17616
9. Hukuk Dairesi 2017/12035 E. , 2019/17616 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı T.C. Erdemli Belediyesinde 15/08/1992 tarihinde işe başladığı, değişik görevlerde olmak üzere 14/11/2011 tarihine kadar aralıksız olarak, 21618219 sigorta sicil numarası ile çalıştığı, en son aldığı maaşın 2.150,00-TL olduğu, 6111 sayılı kanunun 166. maddesi gereği davalı Belediyeden Sağlık İl Müdürlüğüne atamasının yapıldığı, davacının davalı Belediyede çalıştığı dönem içerisinde İtfaiye Müdürlüğünde iken 24 saat çalışıp 48 saat dinlendiği, temizlik işlerinde iken bir vardiya sabah 06.00-18.00 bir vardiya akşam 18.00-03.00 saatleri arasında, emlak servisinde sabah 08.00 akşam 17.00 arası, su arızada iken sabah 07.30 akşam 18.00'da mesaisine devam ettiği, hafta tatili yapmadığı, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, fazla mesaileri ile birlikte bu ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek,fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil alacağı, TİS'nden kaynaklanan ikramiye, çocuk yardımı, aile yardımı, yemek yardımı, yakacak yardımı, ek gıda yardımı, bayram yardımı, direksiyon prim alacağı, giyim yardımı, temizlik yardımı, kıdemlilik yardımı, sorumluluk zammı ve sair tüm TİS.'den doğan alacaklarını istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı T.C. ... vekili cevap dilekçesinde özetle;öncelikle davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu tüm işçilik alacakları yönünden 5 yıllık zamanaşımı itirazında bulunduklarını, dava tarihinden itibaren faiz isteminde bulunabileceğini, davacının 15/08/1992 tarihinde geçici ve yevmiyeli işçi olarak işe alındığını, 190 sayılı KHK. gereğince 31/12/1998 tarihi itibariyle davacının da içlerinde olduğu geçici işçilerin işten çıkışlarının verildiği, 04/01/1999 tarihinde davacının tekrar işe alındığı ve yıllık olarak işe girişinin yapıldığı, 04/02/1993 tarihinde sendikalı olduğu, bu sebeple sendikal haklara üye olduğu tarihi takip eden aybaşından itibaren hak kazanabileceğini, davacının 6111 Sayılı Kanun gereğince ataması yapıldığını, davacının vardiyalı çalışılan yerlerde zaten vardiya usulüne göre çalıştığını, çalışmalarının karşılığını iki katı izin kullanarak aldığını, fazla çalışma ücretlerinin karşılığını izin kullanarak fazlasıyla aldığını, haftalık çalışma saatini aşmadığını, hafta tatillerinde, ulusal bayram ve genel tatillerde eğer vardiyası denk gelirse çalıştığını diğer günlerde gerek idari izin alarak ve gerekse amirlerince izin verildiğini, Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan haklarının birçoğunun maaşıyla birlikte davacıya ödendiğini, davacı tanıklarının Belediye ile husumet içinde olduklarını, savunarak,davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece özetle; SGK kayıtları, toplanan delillerin değerlendirilmesinde; eldeki uyuşmazlığa konu alacaklar için ve tarafların itirazları da dikkate alınarak düzenlenen 27/04/2015 tarihli bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli nitelik ve yeterlikte olduğu kanaatine varılarak,davanın kısmen kabulü ile 16,29 TL çocuk yardımı alacağı, 9,38 TL aile yardımı, 32,80 TL yakacak yardımı, 100,00 TL bayram yardımı,1,68 TL sorumluluk zammı alacağı, 135,52 TL giyim yardımı alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilerek hüküm kurulmuştur. D) Temyiz: Kararı davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir. E) Gerekçe: A)Davalı temyizi bakımından yapılan inceleme sonucunda; 7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçiş hükümlerini düzenleyen Geçici 1. Maddesinin dördüncü bendine göre ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği 25.10.2017 tarihinden önce verilen kararlar, karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabidir. 25.10.2017 tarihinden sonra verilen kararlar ise 7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu hükümlerine tabidir. İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibari ile yürürlükte olan 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5.maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir. 5521 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesinin 3. fıkrasına göre karar tarihi itibariyle Bölge Adliye Mahkemesinin para ile değerlendirilemeyen dava ve işler hakkındaki kararları ile miktar veya değeri beş bin Türk lirasını geçen davalar hakkındaki nihaî kararlara karşı tebliğ tarihinden başlayarak sekiz gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz. Birleştirilen davalarda, temyiz sınırı her dava için ayrı ayrı belirlenir. İhtiyari dava arkadaşlığında, temyiz sınırı her dava arkadaşının davası için ayrı ayrı belirlenir. Karşılık davada, temyiz sınırı asıl dava ve karşılık dava için ayrı ayrı belirlenir. Tespit davalarında, temyiz sınırı tespit davasının öncüsü olduğu eda davasının miktar ve değerine göre belirlenir. Temyiz sınırından fazla bir alacağın tamamının dava edilmiş olması halinde, hükümde asıl istemin kabul edilmeyen bölümü temyiz sınırını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Kısaca temyize konu edilen miktara bakılarak kesinlik belirlenir. Alacağın bir kısmının dava edilmesi halinde, kısmi davada kesinlik sınırı dava edilen miktara göre değil, alacağın tamamına göre belirlenir. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 06.06.1975 gün ve 1975/6-8 sayılı içtihadında, “ 5521 sayılı yasada açık düzenleme olmamakla birlikte, bu yasanın 15. maddesindeki düzenleme gereği HUMK.nun 427 maddesindeki kesinlik sınırının iş mahkemelerinde verilen kararlarda da uygulanması gerektiği, grup halinde açılan davaların salt iş mahkemelerine özgü bir dava türü olmadığı, bu nedenle seri olarak açılan davalarda her dosya için kesinlik sınırına bakılması gerektiği” açıkça belirtilmiştir. Dosya içeriğine göre davalı tarafından temyize konu edilen miktar 295,67 TL olup karar tarihi itibariyle 2080,00 TL kesinlik sınırı kapsamında kaldığından davalının temyiz isteminin REDDİNE, nisbi temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, B)Davacı temyizi yönünden yapılan incelemede; 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Somut uyuşmazlıkta dosyadaki bilgi ve belgelerden ve özellikle davalı tanığı ...'in beyanından davacının davalı iş yerinde temizlik biriminde çalıştığı dönemde hafta içi 5 gün 06.00-16.00 saatleri arasında, Cumartesi günü ise 06.00-12.00 saatleri arasında çalıştığı, itfaiyede çalıştığı dönemde ise; 24 saat çalışıp 48 saat dinlendiği anlaşılmaktadır. Davacının talep ettiği fazla mesai ücretinin yukarıdaki çalışma dönemlerine ve çalışma sistemine göre hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken reddi hatalıdır. Davacının itfaiyede 24 saat çalıştığı dönemde görevde olduğu sırada işyerinde uyuyarak dinlenme imkanı olup, olmadığı tespit edilerek, ara dinlenmenin uyuma imkanı varsa 10 saat, uyuma imkanı yoksa 6 saat olarak kabulü ile sonuca gidilmelidir. 3-Dosyadaki bilgi ve belgeler ve özellikle davalı tanığı ...'in açıklamalarından davacının itfaiyede çalıştığı döneme denk gelen ulusal bayram ve genel tatillerin üçte birinde çalıştığı ayrıca temizlik işinde çalıştığı dönemde ise;dini bayramlarda 1 gün diğer resmi tatillerin ise tamamında çalıştığı anlaşılmakla;davacının itfaiyede ve temizlik işinde çalıştığı dönemler belirlenip yukarıda açıklanan çalışma sisitemine göre talep ettiği ulusal bayram genel tatil ücreti alacağının hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken talebin reddi hatalıdır. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine 08.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.