Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2017/12533 · K. 2021/8249

11. Ceza Dairesi         2017/12533 E.  ,  2021/8249 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura düzenleme A) Sanık ... hakkında “2006 takvim yılı sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükmü ile sanıklar ... ve ... hakkında “ 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat ve mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde; Suç tarihlerinin en aleyhe kabulle, 2006, 2007 ve 2008 takvim yılları için sırayla 31/12/2006, 31/12/007 ve 31/12/2008 olduğu belirlenerek yapılan incelemede, Sanıklara yüklenen “sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, B) Sanıklar ... ve ... hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme”suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesine gelince; Sanıklar hakkında tanzim edilen vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporunda 2009 takvim yılında 7 mükellefe 38 belge ile 105.695 TL tutarında sahte fatura düzenlediklerinin belirtildiği, sanık ...’nun savunmasında şirketle bir alakası olmadığını, suçlamaları kabul etmediğini beyan etmesi, sanık ...’in ise 2008 yılında şirketi devrettiğini ve bu tarihten sonra bir faaliyette bulunmadığını, düzenlenen faturalardan haberinin olmadığını savunması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; 1- 2009 takvim yılına ilişkin sahte fatura asılları temin edilerek sanıklara gösterilip yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde sanıklardan edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, 2- Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde; a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi, b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması, c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması, Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, 2009 takvim yılında düzenlenen herhangi bir fatura olmadığı şeklindeki yanlış gerekçe ile beraat hükümleri kurulması, Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 12.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.