Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2017/12599 · K. 2019/19863

9. Hukuk Dairesi         2017/12599 E.  ,  2019/19863 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili; müvekkilinin davalı iş yeri nezdinde 22/12/2004 - 14/08/2013 tarihleri arasında elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, davalı kurumun özelleştirilerek ... Ortaklığı’na devredildiğini ve bu özelleştirmeden sonra davacının da iş akdinin usul ve yasalara aykırı olarak sonlandırıldığını, davalı Kurumun davacı ve beraberindeki 400 kadar arkadaşına işten çıkarma baskısı uygulandığını, işten kendi rızasıyla çıkmayanları 4/c geçiş yapılacağı güne kadar çalıştırıp bu gün geçtikten sonra işten çıkarmakla ya da hukuki güvenlikten yoksun bir şekilde düşük bir maaşla çalışmaya zorlanacağını, davacı ve arkadaşlarının davalının zorlaması ve baskıları nedeni ile davalıya ihtarname gönderdiklerini, 4/c hakkını kullanmak istediklerini belirttiklerini, davalının ihtarname göndererek 4/c hakkını kullanacağını beyan eden işçilere kıdem ve ihbar tazminatı ödemesi yapılacağının belirtmişse de ihaleyi yeni alan iş yerinin sahibi ... ortak girişiminin de karşı çıkmasıyla kıdem tazminatı ödemeleri yapılırken ihbar tazminatlarının ödenmediğini, baskı-tehditlere aldırış etmeden çalışmaya devam eden işçilere aynı konumda olmalarına rağmen kıdem ve ihbar tazminatları ödenerek işten çıkışlarının yapıldığını, işe başladıktan sonra ... sendikasına üye olduğunu ve günlük yevmiyesinin 29,20 TL iken sendikaya üye olduktan sonra 25,42 TL ye düştüğünü iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla; 3.000,00 TL ihbar tazminatı, 3.000,00 TL sendikalı olduktan sonra günlük yevmiyesinden yapılan kesinti tutarı alacakları olmak üzere toplam 6.000,00 TL alacağın faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davalı şirketin 28/05/2013 tarihinde %100 oranındaki hissesini ... Enerji Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri A.Ş. sattığını ve kurumun özelleştirildiğini, çalışan bir çok işçinin daha güvenli ve garantili olan devlette çalışmak için istifa ettiğini ve 4/c kapsamında çalışmak için başvuru yaptıklarını, davacının davalı şirketten ihbar tazminatı talep ettiğini, ihbar tazminatının talep edilme koşullarının açık olduğunu, işçinin iş sözleşmesini kendi rızası ile feshetmesi halinde ihbar tazminatına hak kazanmasının mümkün olmadığını, davacının kendi iradesi ile ve 4/c ye nakil olmak istemesi sebebiyle iş akdini kendisinin sona erdirdiğini, davacı tarafın ücretlerinden kesinti yapıldığı ve düşük ücret ödendiği iddia edilmiş ise de, davacının gerek iş akdi devam ederken gerekse iş sözleşmesinin sona erdiği dönemde tüm belgeleri ihtirazi kayıtsız imzalayarak ücretini kabul ederek çalışmaya devam ettiğini, alacaklarının zaman aşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Davacı işçi, iş sözleşmesi ile belirlenen temel ücretinin toplu iş sözleşmesi ile düşürüldüğünü, bu durumun İş Kanunu’nun 5. maddesine ve 62. maddesine aykırılık teşkil ettiğini iddia ederek ücretinde yapılan kesinti nedeniyle oluşan fark alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı işveren, davacının yevmiyesinin düşürülmesi gibi bir durumun söz konusu olmadığını, davacının iş sözleşmesinin devam ettiği ve sona erdiği dönemde tüm belgeleri ihtirazi kayıt koymadan imzalayarak ücretini kabul ettiğini savunmuştur. Mahkemece, alınan 01/07/2015 tarihli bilirkişi raporu ve 08/09/2015 tarihli ek bilirkişi raporu doğrultusunda davacının yevmiye kesintisinden kaynaklı fark ücret talebine hak kazandığı açıklanarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacı işçi, 22/12/2004 tarihinde işe başlamış olup, taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinin 6. maddesinde yevmiyesi 29,20 TL olarak belirlenmiş, 7. maddesinde ise fazla çalışmaların ücrete dahil olduğu açıklanmıştır. İş sözleşmesi'nin 8. maddesinde ise işçinin sendikaya üye olması durumunda iş yerinde uygulanan Toplu İş Sözleşmeleri ile öngörülen şartlar ve esaslar dahilinde hak ve menfaatlerden yararlanacağı belirtilmiştir. İş ilişkisinin kurulduğu tarihte iş yerinde 01/03/2003-28/02/2005 tarihleri arasında yürürlükte kalan toplu iş sözleşmesi uygulanmaktadır. Toplu iş sözleşmesinde davacının konumunda çalışanlar için yevmiye 25,42 TL olarak belirlenmiştir. Davacı işçi 28/02/2005 tarihinde sendika üyesi olmuş ve yevmiyesi 25,42 TL olarak uygulanmaya başlamış, bu arada toplu iş sözleşmesi ile getirilen diğer mali ve sosyal haklardan yararlanmıştır. Bireysel iş sözleşmesinin 8. maddesinde taraflarca, işçinin ileride sendikaya üye olması halinde temel ücretin toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre belirleneceği açıkça kararlaştırılmıştır. Davacı işçinin iş sözleşmesini imzaladığı tarihte iş yerinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinde ücret rakamı 25,42 TL olarak belirlenmiştir. Bu durumda davacı işçi bireysel iş sözleşmesini imzaladığı sırada, ileride sendika üyesi olması durumunda yevmiyesinin ne kadar olması gerektiğini bilmektedir ve buna göre üye olması halinde uygulanacak yevmiye de toplu iş sözleşmesi hükümleri ile aynı doğrultuda belirlenmiştir. Başka bir anlatımla taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinde işe giriş yevmiyesi 29,20 TL olarak belirlenmiş olsa da, işçinin sendikaya üye olması durumunda 25,42 TL olacağı öngörülmüş durumdadır. İş sözleşmesi'nin 8. maddesi hukuken geçerli olup değişiklik yapma yönünde saklı kayıt anlamındadır ve işçinin sendikaya üye olması ile taraflar arasında ücretten indirimi öngören bir sözleşme hükmü olarak sonuç doğurur. Bu durumda çalışma koşullarında işçi aleyhine değişiklik yapıldığı ve İş Kanunu’nun 22. maddesine aykırılık oluştuğundan söz edilemez. Bireysel iş sözleşmesi ile toplu iş sözleşmesi hükümleri arasında ücretin miktarı yönünden herhangi bir çatışma bulunmadığından, davacının işe girdiği ve sendikaya üye olduğu tarihlerde yürürlükte olan 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu'nun 6/2. maddesine göre, hizmet akitlerinde yer alan işçi lehine hükümlerin uygulanacağı yönündeki kuralın da uygulama imkanı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle, davacı işçinin sendikaya üyeliğinin ardından uygulanmaya başlayan toplu iş sözleşmesi hükümleri ile iş sözleşmesinin ücrete dair kuralları arasında tam bir uyum bulunduğu ve davacı işçinin temel ücretinde eksilme olmadığı anlaşıldığından fark ücret talebinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. F)SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.