Yargıtay 3. Ceza Dairesi · E. 2017/1262 · K. 2017/13035

3. Ceza Dairesi         2017/1262 E.  ,  2017/13035 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: 1)Sanık ... hakkında müşteki ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik müşteki ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde; Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı başvurulacak yasa yolu 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesinde hiçbir istisna öngörülmeksizin “itiraz” olduğu belirtilmekle, itiraz mercii tarafından incelenerek karar verilmek üzere temyizen incelenmeyen dosyanın mahalli mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 2)Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanık hakkında tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün, 14.04.2011 Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından sanık ...'ın temyiz isteminin 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 3)Sanık ... hakkında kasten yaralama ve silahlı tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ...'nin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanığın yokluğunda verilip 29/10/2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükme karşı 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinden öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 23/11/2015 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin süreden sonra olduğundan bahisle reddine ilişkin kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından, sanık ...'nin temyiz itirazlarının reddi ile red'de ilişkin 14/01/2016 tarih ve 2014/284 esas, 2015/460 sayılı Ek Kararın istem gibi ONANMASINA, 3)Sanık ... hakkında müşteki ...'a karşı kasten yaralama ve silahlı tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik müşteki ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde; Müştekinin 14/05/2015 tarihli ifadesinde sanıktan şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini beyan etmesine karşın müştekinin katılma talebi hakkında herhangi bir karar verilmemişse de süresinde temyiz dilekçesi vererek kararı temyiz eden müştekinin, 5271 sayılı CMK'nin 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğundan, CMK'nin 237/2. maddesi uyarınca müştekinin davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanığın tekerrüre esas alınan ilamında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmış olması karşısında, hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulma hükümleri uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkralarının tekerrür hükümlerinin uygulamasına ilişkin bölüme "5275 sayılı yasanın 108/3. maddesi uyarınca sanığın ikinci kez mükerrir sayılmasına"cümlesinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 4)Sanık ... hakkında katılan ...'ya karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ...'ın temyiz incelemesinde; a)Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-d-son maddelerinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezasından az olamayacağı cihetle 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesi gereğince, savunmasının yargılamayı yapan mahkemece alınması gerektiği gözetilmeyerek, yakalandığı yer mahkemesi aracılığıyla aldırılması suretiyle CMK'nin 196/2. maddesine muhalefet edilmesi, Kabule göre de; b)Mahkemece olayın "olay günü ... ile ...'in içinde yolcu olarak bulundukları aracın katılan ...'ün sevk ve idaresinde bulunan kamyona arkadan çarptığı, bunun üzerine alkollü olan ... ile ...'in araçtan inerek ... ile tartışmaya başladıkları, tartışmanın bir süre sonra kavgaya dönüştüğü, kavga esnasında ...'ü tekme tokat dövmeye başladıkları, bu esnada yoldan geçen ve kavgayı ayırmaya çalışan ...'a "sen kimsin niye karışıyorsun" dedikleri, akabinde ...'a da önce tekme tokat, sonra olay yerinde ellerine geçen ve silahtan sayılan; ancak ele geçirilemeyen sandalye ile vurmaya başladıkları, sandalyeyi ellerinden alan ...'un ...'ya aynı şekilde karşılık verdiği, bunun üzerine ...'nın cebinden çıkardığı adli emanetin 2014/251 sırasında kayıtlı bıçakla ...'a doğru yaralama kastıyla hamle yaptığı; ancak isabet ettiremediği, arbede esnasında bıçağı elinden düşürdüğü, yerdeki bıçağı alan ...'in ...'un üzerine doğru yürüdüğü esnada ...'un ...'in elinde bıçak bulunan kolunu tutarak ...'e kafa attığı, akabinde Nebi'nin elinden aldığı bıçağı kendisine saldırmaya devam eden ...'ya doğru kendini korumak amacıyla sallayarak ...'yı yaraladığı, akabinde bıçağı yere attığı..."şeklinde kabule karşın sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması, c)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.