Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2017/13011 · K. 2018/126

15. Ceza Dairesi         2017/13011 E.  ,  2018/126 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik HÜKÜM :Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan ayrı ayrı; 204/1, 62, 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f, 62, 52, 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanık ... ... ile sanık ... tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık ...'in dayısı ...'ye ait kimlik bilgilerini kullarak oluşturduğu sahte kimlikle çek karnesi aldığı ve olaya konu 12.500 TL'lik çeki tanzim ederek piyasaya bir şekilde sürdüğü ve sonrasında bu çekin sahte olduğunu bilen diğer sanık ... tarafından kullanılıp, ciro edilerek müşteki Hüseyin'e kereste alışverişi karşılığında verildiği ve sanıkların atılı suçları işledikleri iddia ve kabul edilen olayda; 1)Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyete ilişkin hükme dair temyiz taleplerinin incelenmesinde ; Sanığın beyanları, çek, bilirkişi raporu oluş ve tüm dosya kapsamına göre atılı suçu işlediği sabit olmakla mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sahteciliği bilmediğine ve kastının olmadığına dair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 2)Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyete ilişkin hükümlere dair temyiz taleplerinin incelenmesinde; Sanıkların savunması, çekler, katılan beyanları, oluş ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği sabit olduğundan mahkemenin mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... ve müdafiinin, ayrıca sanık ...'ın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanıklar hakkında hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, sanıkların suça konu eylemlerden elde ettiği menfaatin 12.500 TL olduğu, dolayısıyla adli para cezasının da TCK'nın 52. maddesi gereği günlüğü 20 TL üzerinden yapılacak belirlemeye göre bu miktara uygun şekilde “1300 gün” olarak tespiti yerine, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının elde edilen menfaat miktarının üzerinde olacak şekilde “1250 gün” olarak tayin edilmesi suretiyle fazla adli para cezası tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan adli para cezasına mahkumiyete ilişkin hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "1300 GÜN", "1083 GÜN" ve “21.660 TL” terimlerinin çıkartılarak yerine, sırasıyla "1250 GÜN", " 1041 GÜN" ve “20.820 TL” ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 3) Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyete ilişkin hükme dair temyiz taleplerinin incelenmesinde; UYAP sisteminde yapılan araştırmada, sanığın benzer nitelikteki fiilleri nedeniyle Yargıtay ...'nin arşivinde bulunan 2017/5129, 2017/8109 ve 2017/29957 esas sayılı dosyalarda derdest davaların bulunduğu anlaşılmakla, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.04.2014 tarih ve 2013/11-397-2014/202 sayılı kararında açıklandığı üzere, belgelerde sahtecilik suçunun hukuki konusunun kamu güveni olduğu ve suç tarihleri de dikkate alınarak, sanığın eylemlerinin her biri yenilenen kararla işlenmiş ayrı suçları mı, yoksa bir suç işleme kararıyla kanunun aynı hükmünü değişik zamanlarda birkaç kez ihlal etmek suretiyle zincirleme biçimde işlenmiş tek suçu mu oluşturduğunun değerlendirilmesi böylece mükerrer yargılamanın yapılmasının da önlenmesi açısından, Yargıtay arşivinde bulunan, hukuki ve fiili bağlantı olduğu anlaşılan 2017/5129 (İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/20 esas, 2013/32 karar sayılı dosyası), 2017/8109 (Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/306 esas, 2013/445 karar sayılı dosyası) ve 2017/29957 (Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/345 esas,2014/37 karar sayılı dosyası) esas sayılı dosyalardaki davaların mevcut dava ile birleştirilmesi sonrasında toplanan tüm deliller değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.