Yargıtay 8. Hukuk Dairesi · E. 2017/13221 · K. 2018/10972

8. Hukuk Dairesi         2017/13221 E.  ,  2018/10972 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü. K A R A R Dava itirazın kaldılması ve tahliye talebine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir. Davacı alacaklı vekili 01.07.2014 tarihinde başlattığı icra takibi ile sözlü kira sözleşmesine dayanarak ödenmeyen aylar kirası ile tahliye talep etmiş, davalı borçlu ise dayanak sözleşmeyi kabul etmediğini belirterek takibe itiraz etmiştir. Borçlunun takibe itirazı üzerine açılan itirazın kaldırılması ve tahliye davasının yapılan yargılaması sonucunda mahkemece, kira aktinin inkar edilmesi sebebi ile uyuşmazlığın çözümünün yargılamayı gerektirdiğinden bahisle davanın reddine yönelik kararı Yargıtay (kapatılan) 6. HD. 27.10.2015 Tarih, 2015/6368 E., 2015/9125 K. sayılı kararı ile borçlunun yargılama sırasında sunduğu 22.09.2014 havale tarihli dilekçenin içeriğinden davalının kira ilişkisini kabul ettiğinin kabulü gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama ile davacının kira ilişkisini gösterir evvelce yapılmış ödeme belgesi, herhangi bir yazılı belge sunulmadığı davacının iddialarının genel mahkemede yargılamayı gerektirdiği gerekçesi ile davanın reddine % 20 tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduğu halde bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Bozma ilamı ile taraflar arasındaki kira ilişkisinin varlığı kesinleşmiştir. Bu durumda mahkemece işin esasının incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi yerinde görülmemiştir. Kabule göre de, mahkemece uyuşmazlığın, yargılamayı gerektirmesi gerekçesiyle ret kararı verildiği halde, davacı aleyhine tazminata hükmedilmesi de doğru değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün 6100 Sayılı HMK.'ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 09.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.