Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2017/13379 · K. 2019/2474

15. Ceza Dairesi         2017/13379 E.  ,  2019/2474 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Özel belgede sahtecilik, dolandırıcılık HÜKÜM : 1-Sanıklar hakkında; TCK’nun 207/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet 2-Sanıklar hakkında; TCK’nun 157/1, 62, 52/2-4, 50/1-a maddeleri gereğince mahkumiyet Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından, sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında "06.04.2007" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Sanık ...'ın Digitürk alt bayiliği yapan Teknomarket isimli iş yerinin yetkilisi, sanık ...'ın ise aynı iş yerinde teknisyen olarak çalıştığı dönemde, sanıkların katılanın kimlik bilgilerini bir şekilde ele geçirerek, bu bilgiler ile abonelik sözleşmesi tanzim edip katılan ile ilgisi olmayan ve kimin kullandığı tespit edilemeyen bir adrese Digitürk aboneliği yaparak ödenmeyen fatura borçları nedeniyle katılan hakkında icra takibi yapılmasına sebep olarak dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda; 1-Sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanık savunması, katılan beyanı, bilirkişi raporu ve dosya kapsamından; sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 60 gün olarak tayin edilmesi, Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla ''60 gün'', ''50 gün'' ve ''1.000 TL'' adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", "4 gün", "80 TL" adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 2-Sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanıkların, katılanın kimlik bilgilerini kullanarak Digitürk abonelik sözleşmesi düzenlemesi şeklindeki eylemlerinin, 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan ön ödemeye tabi olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki suçu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfının özel belgede sahtecilik olarak kabulü ile yazılı şekilde hükümler kurulması, Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.