Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2017/13405 · K. 2018/14424

22. Hukuk Dairesi         2017/13405 E.  ,  2018/14424 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı, davalı iş yerinde 01.11.2008-13.08.2014 tarihleri arasında mekanik(tamir) ustası olarak çalıştığını, iş akdinin davalı iş veren tarafından haksız olarak feshettiğini, davacının 08:00-18:30 saatleri arasında çalıştığını, Cumartesi günleri 16:00’a kadar çalıştığını, dini bayramların ilk günü çalışmadığını, diğer günleri nöbet tuttuğunu, resmi tatillerde çalışmasının sürekli olduğunu, İso denetlemesinin olduğu dönemlerde iş yerinden temizlik, evrakları tamamlamak, atölye düzenini sağlamak için yaklaşık 4 gün boyunca sürekli 24 saat çalıştığını, davacıya 3 ayda 1 iş yeri denetlemesinden sonra müşteri memnuniyetinden dolayı prim ödemesi yapılması gerektiğini, primlerin ödenmediğini, davacının 1.070,00 TL aylık aldığını beyan ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile prim alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı; davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının dava ve talep ettiği tüm haklarının ihtirazi kayıt olmadan davacıya ödendiğini, davacının iş yerinde sürekli devamsızlık yaptığını, huzursuzluk çıkardığını, disiplin cezaları aldığını, mazeretsiz olarak işe gelmediğinden dolayı kıdem ve ihbar tazminatı hak edemeyeceğini, ücret ödeme bordrolarından anlaşılacağı üzere davacının fazla mesai ücretlerinin ödendiğini, davacının ihtirazi kaydının bulunmadığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını, genel tatillerde nöbetleşe çalışıldığını, nöbet tutulduğunda ücretinin ödendiğini, davacının prim alacağının bulunmadığını belirterek haksız davanın reddini talep etmiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacı işçinin fazla çalışma yapılıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. Somut olayda; davacı davalı işyerinde 01.11.2008-13.08.2014 tarihleri arasında mekanik (tamir ustası) olarak çalışmıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacı beyanı ve tanık anlatımları dikkate alınarak; haftanın beş günü 08:15-18:00 saatlerinde çalıştığı, cumartesi günleri ise yaz aylarında(Haziran, Temmuz, Ağustos) 08:15-13:00 saatleri arasında, kış aylarında ise 08:15-16:00 saatleri esas alınmıştır. Buna göre de; davacının normal çalışma saatleri için günlük 8,5 saat, yaz aylarındaki cumartesi günleri için 4,5 saat, kış aylarındaki cumartesi günleri için ise haftalık 6 saat günlük çalışma yaptığı, toplamda ise yaz aylarında haftalık 48,5 saat çalışma ile 3.5 saat fazla çalışma, kış aylarında ise toplamda haftalık 50 saat çalışma ile 5 saat fazla çalışma yaptığı değerlendirilmiştir. Yine hesaplamalara ek olarak davacının ayda iki gün saat 22:00’e kadar çalışma yaptığı kabul edilmiş ve normal çalışma saatlerine ek olarak 4 saat daha eklenerek hesaplanmıştır. Ancak bilirkişi raporuna göre esas alınan çalışma saatlerine göre yapılan hesaplamalarda matematiksel anlamda hatalar yapılmıştır. Kabul edilen çalışma saat aralıklarına göre yaz aylarındaki çalışma süresi haftalık 47 saat olup 2 saat fazla mesai, kış aylarında ise haftalık 48,5 saatin 3.5 saat fazla mesai olarak hesaplanmaktadır. Belirtilen sebeplerle mahkemece hatalı bilirkişi raporunun esas alınması hatalıdır. Davacı asilin mahkemece dinlendiği anlaşılmakla; davacı normal mesai saatlerinin hafta içi sabah 08:15 - akşam 18:00 olduğunu ama bir sene öncesinde ise akşam çıkışının 18:30 olduğunu beyan etmiştir. Yapılan hesaplamalarda davacının beyanı gözetilmeksizin hesaplamalar tüm dönem için 18:30 olarak esas alınarak talep aşılmıştır. Aynı gün dairemiz incelemesinden onama olarak geçen 2017/13417 esas nolu dosyada davacı ile aynı dönem çalıştıkları tespit edilen çalışan için davacının; 08:15-18:30, cumartesi günleri ise; 08:15-16:00 saatleri arasında çalıştığı, bir buçuk saat ara dinlenme ile haftanın altı günü ise toplamda 51 saat çalışma ile haftalık 6 saat fazla mesai yaptığı değerlendirilmiştir. Hal böyle olunca aynı işyerinde çalışan ve aynı işi yaptığı tespit edilen işçilerin farklı olarak daha fazla mesai yaptığının kabulü hakkaniyete aykırı olacaktır. Bu nedenle uygulama birliği açısından, Mahkemece yapılması gereken, davacının kendi beyanları ile emsal dosyadaki hesaplamalarar dahilinde, yine anılan bilirkişi raporundaki hatalar giderilek üzere davacının fazla mesai alacaklarının yeniden hesaplanmasıdır. Mahkemece hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 05/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.