Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2017/13704 · K. 2018/13500

22. Hukuk Dairesi         2017/13704 E.  ,  2018/13500 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin, davalının sahibi olduğu Çatalbaş Balıkçılık Kristal Buz İmalatı ve Balık Tavuk Ticaretinde 10.06.2004 tarihinde işe başladığını ve şoför olarak çalıştığını, şoförlük yapmadığı zamanlarda ise fabrikanın işlerini yapmak üzere görevli işçi olarak çalıştığını ancak hiçbir neden bildirilmeden müvekkilinin işine 13.04.2013 tarihinde son verildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili; davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, 2-Davacı işçinin hafta tatili ve fazla mesai çalışması yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. Somut uyuşmazlıkta, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının av dönemi olan 15 Eylül- 15 Mayıs dönemlerinde 08.00-17.00 saatleri arası 1 saat ara dinlenme süresi mahsubuyla günlük 8 saat çalışılarak haftanın 6 günü 48 saat mesai yaptığı, ortalama ayda 2 pazar günü çalışma yaptığı varsayılarak pazar çalışmasında 49 saatlik mesai yapıldığı, buna göre haftalık 45 saatlik çalışma süresini aşan kısmın 4 saat olduğu, 15 Eylül- 15 Mayıs dönemlerinde bir hafta için 3 saat, bir hafta için 4 saatlik fazla mesai yapıldığı ve ayda ortalama 2 pazar günü çalışıldığı kabul edilmiştir. Davacının işyerindeki çalışma düzenini gösterir işyeri kayıtları bulunmadığından fazla çalışma ve hafta tatili günü çalışmaları tanık beyanlarına göre tespit edilmiş ise de, davacı tanık beyanlarının hesaplamaya elverişli olmadığı, davalı tanık beyanlarına göre ise davacının 08.00-17.00 saatleri arası 1 saat ara dinlenme süresi mahsubuyla günlük 8 saat çalışarak haftanın 5 günü 40 saat mesai yaptığı ve haftalık 45 saati aşan çalışmasının bulunmadığı gibi hafta tatillerinde de çalışmadığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla, davacının fazla çalışma alacak talebi ile hafta tatili ücreti talebinin reddi gerekirken, kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. 3-Yıllık ücretli izin alacağı bakımından; dosyadaki bir kısım bordrolarda yıllık izin tahakkuku ve altında davacıya atfen imza bulunmaktadır. Mahkemece davacının hizmet süresine göre 90 gün izne hak kazandığı gerekçesi ile yıllık izin ücretine hükmedilmiştir. Ancak dosyaya işverence sunulan bir kısım yıllık izin tahakkuku olan bordrolar bulunmaktadır. Bu belgelere ... davacıya diyecekleri sorulmalı, kullanıldığının anlaşılması halinde mahsubu yoluna gidilmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.