Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2017/14192 · K. 2019/9297

15. Ceza Dairesi         2017/14192 E.  ,  2019/9297 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma,suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi. HÜKÜM : 1-Sanık ..., ..., ... hakkında TCK'nın 155/2, 62, 51, 52 maddeleri gereğince mahkumiyet 2-Sanık ... hakkında TCK'nın 155/2, 39/2-c, 62, 51, 52 maddeleri gereğince mahkumiyet 3-Sanık ... hakkında TCK'nın 165/1, 62, 51, 52 maddeleri gereğince mahkumiyet Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıklar ..., ..., ..., ...’ın; suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan sanık ...’ın mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, katılan vekili ve sanık ... müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık ...'in katılanın yetkilisi olduğu ... Et ve Hayvancılık isimli şirkette şoför olarak çalıştığı, Eskişehir, Ankara ve Çorum ilindeki iş yerlerine teslim edilmek üzere kesilen Karkas etlerinin sanık ...'in sevk ve idaresindeki ...plakalı katılan şirkete ait araca 17/03/2013 tarihinde yüklenerek yola çıktığı, ancak etlerin ilgili iş yerlerine teslim edilmeyerek sanık ... tarafından aracın boş vaziyette terk edilerek bırakıldığı, suça konu etlerin ise sanıklar ..., ..., ..., ... tarafından sanık ...'a 143.000 TL karşılığında satıldığı, 285 adedinin soruşturma aşamasında iade edildiğinin iddia edildiği olayda; 1-Sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin yapılan temyiz incelemesinde, Sanık savunmaları, katılan beyanı, tanık ifadeleri ve dosya kapsamından; sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin ve sanık ... müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi, Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla ''30 gün'', ''25 gün'' ve ''500 TL'' adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", "4 gün", "80 TL" adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 2-Sanık ..., ..., ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz incelemesinde; Sanıklar ... ile ...’ın aşamalardaki savunmalarında; ... isimli arkadaşlarının ‘bir tanıdığının vadeli olarak aldığı eti peşin olarak satmak istediğini, tanıdık olup olmadığını sorması üzerine sanık ...’ı aradıklarını, onun aracılığıyla sanık ...’e etlerin satışının yapıldığını, çalıntı olduğunu bilmediklerini, kendilerininde aracı olduklarını beyan ettikleri, sanık ...’nın da ifadelerinde ... isimli kişiye borcu olduğunun onun tehditi ve yönlendirmesi ile etleri sanık ...’in iş yerine bıraktığını, sanıklar ..., ..., ...’yu tanımadığına ilişkin beyanı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların diğer sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde suç kastıyla hareket ettiğine ilişkin savunmalarının aksine her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediği anlaşılmakla; sanıkların üzerine atılı suçtan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmedilmesi, Kabule göre de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi, Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.