Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2017/1422 · K. 2019/6209

6. Ceza Dairesi         2017/1422 E.  ,  2019/6209 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık ... hakkında mağdur ...’e yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde; Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, 1-) Sanığın yağma suçunu iş yerinde gece vakti işlediğinin anaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının (h) bendinin yanı sıra (d) bendi ile de uygulama yapılması ve aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, bu hususların dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi, 2-) 5237 sayılı TCK'nin 150.maddesinin 2.fıkrasındaki "Malın değerinin azlığı" kavramında yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; somut olayda ise, sanığın suç tarihinde mağdurdan para istediği mağdurun parası olmadığını söylemesi üzerine, mağdurun çantasını zorla açmaya çalıştığı ve kendisini engelleme çalışan mağduru darp ederek 700 TL parası ile cep telefonunu aldığının anlaşılması karşısında, koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması, 3-) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesinde değişiklik yapıldığından yeniden takdiri lüzumu, 4-) Mağdurun olay sonrası alınan kolluk ifadesinde, sanığın kendisini döverek çantasından 700 TL parası ile cep telefonunu aldığını beyan ettiği, sanığın olay sonrası evine gelen kolluk görevlilerine mağdurdan yağmaladığı cep telefonunu teslim ettiğinin anlaşılması karşısında; mağdurdan kısmi iadeye muvafakatinin bulunup bulunmadığının sorularak sonucuna göre sanık hakkında TCK'nin 168.maddesi hükmünün değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.