Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2017/14600 · K. 2017/12294

3. Hukuk Dairesi         2017/14600 E.  ,  2017/12294 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı; tarafların evli olduklarını, müşterek iki çocuklarının bulunduğunu, davalının davacı ve çocuklarının geçimi ve masraflarıyla ilgilenmediğini, davalının evlilik dışı başka bir kadınla birlikte yaşadığını, davalının davacı üzerinden 30.000 TL kredi çektiğini, davacının asgari ücretle çalıştığı için bu krediyi ödemekte zorlandığını belirterek, davacı kadın için aylık 600,00 TL, müşterek çocuklar için ayrı ayrı aylık 400,00'er TL, toplam 1.400,00 TL tedbir nafakasına karar verilmesini dava ve talep etmiştir. Davalı; davacının sorumluluklarını yerine getirmediği için bir müddet ayrı yaşadıklarını, ayrı yaşadıkları dönemde evin ve çocukların tüm ihtiyaçlarını karşıladığını, işsiz olduğunu, davacının talep ettiği nafakayı ödemesinin mümkün olmadığını ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, davacı lehine talep edilen tedbir nafakası talebinin reddi ile dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere müşterek çocuklar 15/10/2001 d.lu Kağancan ve 25/10/2002 Altay lehine ayrı ayrı 175'er TL olmak üzere toplam aylık 350 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, (01/07/2015 tarihinde takdir edilen nafakanın infazında tekerrüre düşmemek kaydıyla) karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiştir. 1-) Dava; ayrı yaşamda haklılık nedenine dayalı olarak açılmış, tedbir nafakası talebine ilişkindir. Türk Medeni Kanunu'nun 197.maddesine göre, ayrı yaşamakta haklı olan eş diğer eşten tedbir nafakası isteminde bulunabilir. Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenlemeler gereği eşler evlilik birliğinin giderlerine güçleri oranında katılmak zorundadırlar (TMK.madde 186/son). Buna göre evlilik birliğinin ortak giderleri olan kira, elektrik, yakıt, su ve benzeri giderlere davalı eş katılmak zorundadır. Bu bağlamda; tedbir nafakası miktarı tayin edilirken, birliğin giderlerine katılmada eşlerin "ekonomik güçleri" ile müşterek yaşam sırasında davalının eş ve çocuklarına sağlamış olduğu yaşam düzeyi dikkate alınmalı, hakim; eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyelerinin ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir. Somut olayda; dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının ... kaydına göre aylık 1.201,50 TL geliri bulunduğu, 300,00 TL kirada oturduğu; davalının ise çalışmadığı, dava tarihinden önce işinden ayrıldığı, duruşmalardaki beyanlarından ise dava dışı bir kadınla birlikte yaşadığı anlaşılmaktadır. Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenleme gereği, her iki eşin birliğin giderlerine katılma zorunluluğu vardır. Birliğin giderlerine katılmada ise eşlerin güçleri esas alınmıştır. Davalı koca birliğin giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır. Davacı kadının maaşının olması, gelirinin davalı kocadan az veya çok olması, davalı kocanın ortak giderlere katılma yükümlülüğünü büsbütün ortadan kaldırmaz. Zira evlilik birliğinin korunması ve devamını sağlamak için eşlerin asgari ölçüde uyması gereken bazı yükümlülükler ve karşılaması gereken bazı ortak giderler mevcuttur. Bu giderlere örnek olarak kira parası, yakıt parası, elektrik, su ve telefon parası gibi giderler gösterilebilir. Hakim, eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyesini, ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir. Davacının gelirinin olmasının nafaka miktarını tayin ederken nazara alınır, davalının gelirinin az bulunması veya gelirinin bulunmaması davalıyı nafaka yükümlülüğünden kurtarmaz. En azından asgari ücret seviyesinde gelirinin bulunduğunun kabulü gerekir. O halde mahkemece; ayrı yaşamada haklılığını ispat eden davacı kadının, davalı eşi ile birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyesinin ayrı yaşama halinde de korunması gerektiği gözetilerek, davacı kadın lehine de tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve hakkaniyet ilkesine uygun bir nafaka takdir edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davacı kadın yönünden tedbir nafakası talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir. 2-) Tarafların sosyal ve ekonomik durumu, tedbir nafakasının niteliği, çocukların yaşı, ihtiyacı, eğitim durumu dikkate alınarak, mahkemece müşterek çocuklar lehine takdir edilen nafakalar bir miktar az olup, Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamış, bu husus bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Yukarıda birinci ve ikinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.