Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2017/14773 · K. 2020/17581

9. Hukuk Dairesi         2017/14773 E.  ,  2020/17581 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacının davalı şirkette 25.01.2014 tarihinde tır şoförü olarak çalışmaya başladığını, 25.07.2014 tarihinde nedensiz olarak işten çıkarıldığını ileri sürerek ödenmeyen maaş alacaklarını istemiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının müvekkili şirkette çalışmasının sürekli olmadığını, davacının ücret alacağının bulunmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkeme kararının özeti: Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmi dava olarak açıldığı ve görüldüğü, davacının davalı yanında Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları esas alındığında 25.01.2014-25.07.2014 tarihleri arasında tır şoförü olarak çalıştığı, toplam kıdeminin 6 ay olduğu, yapılan ücret araştırmasına göre davacının aylık net 2.000,00 TL ücretle çalıştığı, davalı tarafça banka aracılığıyla davacının çalıştığı süre boyunca davacıya 5.225,00 TL ücret ödemesi yapıldığı, ispat yükü kendisinde olan davalı işveren tarafın davacının bakiye 6.775,00 TL lik ücretini ödediğini ispatlayamadığı ve davacının bu ücret alacağına hak kazandığı sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde ödenmeyen maaşlar talep edilmiştir. Davacının işi, dava dilekçesinde tır şoförü, davalı vekilince uluslar arası tır şoförü olarak ifade edilmiştir. Dava dilekçesinde bordroların asgari ücretten düzenlendiği ama davacının elden ödenen aylık ücretinin net 2.000,00 TL olduğu belirtilmiştir. Cevap dilekçesinde davacının davalı nezdinde sürekli çalışmadığı, uluslar arası taşımacılık yapan davalı şirkette davacının sefere çıktıkça şoförlük yaptığı ve sefer başı ücret aldığı, tüm ücretlerinin ödendiği savunulmuştur. Hizmet döküm cetvelinde ise davacının davalı işverenlik nezdinde aylık 30’ar gün üzerinden prim ödemelerinin yapıldığı görülmektedir. Dosyadaki banka dekontlarında, davacıya Türk lirası, Euro ve Amerikan Doları cinsinden ödemelerin “sefer primi”, “yol primi”, “yol avansı”, “prim” gibi açıklamaları ile yapıldığı, ayrıca “kdm taz istinaden 600,00 TL (işlem t: 11/8/2014)” açıklaması ile de ödeme yapıldığı görülmektedir. Dava dilekçesinde talep edilen “ödenmeyen maaşlar” talebi içinde sabit maaşa ilaveten sefer primi iddiasının da olup olmadığı hakkında dava dilekçesinde açıklık yoktur. Davacının ücretlendirme sisteminin nasıl olduğu, talebe sefer primi dahil ise ayda kaç kere nerelere sefer yaptığı belirsizdir, davacı vekili tanık bildirmemiştir, davalı tanıklarının beyanları ise bu konularda neticeye etkisizdir. Davalı vekili emsal ücret araştırmasının gerçekle bağdaşmadığını, varsayımsal olduğunu, davacının ücretini ispatlamadığını, davacının sefere çıktıkça ücret aldığını savunmuştur. Emsal ücret araştırmalarına göre bir uluslar arası tır şoförünün safer primi + sabit ücret toplamının 2014 yılında davacının iddiası olan aylık 2.000,00 TL maaştan daha fazla ücret alabileceği anlaşılmakta ise de davacının toplam ücretinin veya sabit ücretinin 2.000,00 TL’ndan fazla olabileceğine dair dosya kapsamında delil bulunmamaktadır. Hükme esas bilirkişi raporunda davacının aylık ücretin net 2.000,00 TL kabul ederek 6 aylık =12.000,00 TL alması gereken toplam ücretten bankaya sadece Türk Lİrası olarak ödenen miktarları düşerek hükme esas bakiye ücret alacağı tespit edilmiştir. Davacının işi göz önüne alındığında, davacıya yapılan Euro ve Amerikan doları cinsinden ödemelerin de düşülmesi gerektiği anlaşılmaktadır. Euro ve Amerikan doları cinsinden ödemelerin düşülmesi sırasında “kdm taz istinaden 600,00 TL (işlem t: 11/8/2014)” açıklaması gibi açıklamalar nedeni ile ücret alacağına karşılık ödenmediği anlaşılan miktarlar düşülmemelidir. “Sefer primi”, “yol primi”, “yol avansı”, “prim” gibi açıklamaları ile ücret alacağına karşılık yapıldığı anlaşılan miktarların ise düşülmesi gerekir. Davacı temyizi bulunmadığı da göz önüne alınarak eldeki 2014/742 Esas sayılı Mahkeme kararına dayanak bilirkişi raporu ile mahsubu yapılan Türk Lirası cinsinden ödemeler ve yukarda açıklanan şekilde ücret karşılığı yapıldığı anlaşılan yabancı para cinsinden ödemeler düşülerek varsa bakiye ücret alacağı hüküm altına alınmalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07/12/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.