Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2017/1554 · K. 2019/3561

12. Ceza Dairesi         2017/1554 E.  ,  2019/3561 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Yaralama, Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma Hüküm : 1-Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma suçundan TCK'nın 179/3-2, 62, 53. maddeleri ile CMK'nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması 2-Taksirle Yaralama suçundan TCK'nın 89/4, 22/3, 62, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar ile taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1-Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı, yine itiraz merci tarafından itirazın değerlendirildiği nazara alınarak, sanığın temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 2-Taksirle yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmayarak, tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak; Dosya içeriğine göre olay günü sanığın sevk ve idaresindeki otomobille sokak üzerinde seyirle ışıksız sokak kavşağına geldiğinde kontrolünü kaybederek soldaki sokak köşe duvarına aracının komple önü ile çarpması akabinde, kaldırım içinden yol içine inen yayalara çarpması şeklinde meydana gelen ve bir kişinin kemik kırığı meydana gelecek şekilde, bir kişinin de basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekmekte olup, dava konusu olayda sanık asli kusurlu olmakla birlikte yaralanan kişi sayısı, yaralanmaların niteliği, maddede öngörülen cezanın alt sınırı nazara alınmak suretiyle, cezada orantılılık ilkesi ile adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, alt sınırdan çok fazla uzaklaşılarak teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini; Kabule göre de; Sanık hakkında 2 yıl hapis cezası olarak tayin edilen temel cezadan TCK'nın 22/3. maddesi gereğince 1/3 oranında arttırım yapılması akabinde TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sırasında hesap hatası yapılarak sonuç cezanın 16.200 TL yerine 15.600 TL olarak eksik belirlenmesi; Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA; aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına; 14.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.