Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2017/15550 · K. 2020/4853

9. Hukuk Dairesi         2017/15550 E.  ,  2020/4853 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili; davacının Ağustos 2010 davalı sitede kapıcı olarak çalışmaya başladığını, iş akdini 15/08/2013 tarihinde haklı nedenle feshettiğini, çalışmalarının sabah 07.30'da başlayıp servis ve temizlik işlerini yaptığını, bahçe işleri, bina içi temizlik ve diğer işlerle ilgilenmesinin ardından akşam tekrar 20.00-21.00 saatleri arasında çöp topladığını, iddia ederek; kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili; davacının kendi isteği ile işten ayrılmış olmasına rağmen kıdem tazminatının ödendiğini, tüm haklarını aldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacı, kapıcı olarak çalıştığı davalı işyerinde (sitede) hafta tatillerinde de çalıştığını, karşılığı ücretinin ödenmediğini iddia ederek hafta tatili ücret alacağı talebinde bulunmuştur. Davalı, davacının haftada 6 gün çalıştığını, hafta tatili iznini kullandığını savunmuştur. Hafta tatillerinde çalışma iddiası bakımından ispat külfeti üzerinde olan davacı iki tanık göstermiş, tanıklarından Mehmet, Cumartesi akşamı çöpü aldıktan sonra Pazar akşamı tekrar çöp alma saatine kadar davacının çalışmadığını, istirahat ettiğini açıklamış, mahallede market işletmecisi olduğu anlaşılan diğer tanık ise bu hususta son derece muğlâk ifadelerde bulunmuştur. Davalı tanıkları ise davacının haftada 6 gün çalıştığını, 1 gün istirahat ettiğini beyan etmişlerdir. Davacı tanığı Mehmet’in beyanına göre de davacının 24 saat dinlendiği gözetildiğinde, hafta tatillerinde çalıştığı iddiasının usulünce ispat edilemediği değerlendirilerek buna yönelik talebin reddi gerekirken kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.