Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2017/15576 · K. 2020/5022

9. Hukuk Dairesi         2017/15576 E.  ,  2020/5022 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili; müvekkilinin 15.06.2007 tarihinde davalı iş yerinde çalışmaya başladığını, 15.11.2014 tarihine kadar toplam 7 yıl 5 ay kesintisiz olarak çalıştığını, transfer – operasyon sorumlusu olarak çalıştığını, aylık 1.925,00 TL maaş aldığını, bu miktarın 996,00 TL.'sinin bankaya 929,00 TL.'sinin elden ödendiğini, günlük yaz mesaisinin Nisan başı – Ekim sonu sabah 09.00 – 19.00 arası olduğunu, 2010 yılından bir dönem 09.00 – 20.00 saatleri arasında çalıştığını, sezonun başlamasına bir ay kala ( Mart ayı ) ve sezon bittikten sonra ( Kasım ayı ) çalışma saatlerinin 09.00 – 18.00 olduğunu, bu çalışma saatlerinin iş kanununda belirtilen saatleri aştığını, ulusal ve resmi bayramlar ile yılbaşı günü ve 1 mayıs günü resmi tatillerde de çalıştığını, dini bayramlarda ise Ramazan ve Kurban Bayramlarından sadece 2 gün izin kullandırılıp, diğer bayram günlerinde çalıştırıldığını, haftalık tatilinin Pazar günü olduğunu, haftalık tatilin Cumartesi saat 13.00’da başlaması gerekirken, müvekkilinin her Cumartesi akşama kadar çalıştığını, işe girdiği tarihten itibaren hafta sonu tatilinin, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ve fazla çalışma ücretlerinin bugüne kadar hiç ödenmediğini, kıdem, ihbar ve ücretli izin hakkının ödenmiş olduğunu fakat gerçek maaşı üzerinden ödenmediğini, eksik yatırılan kısmın ödenmesi gerektiğini beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile; 500,00 TL kıdem tazminatı, 500,00 TL ihbar tazminatı, 450,00 TL ulusal bayram ve genel tatil ücreti, 50,00 TL hafta tatili, 1.500,00 TL fazla çalışma ücreti, 500,00 TL yıllık izin ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili; davacının 15.06.2007 tarihinden beri davalı şirkette operasyon görevlisi olarak çalıştığını, davacının iş akdinin tarafların karşılıklı anlaşmaları üzerine 15.11.2014 tarihinde feshedildiğini, davacının bu tarihler arasında aralıksız çalışmadığını, dönem dönem işine ara verdiğini, davacının kıdem ve ihbar tazminatlarının eksiksiz ödendiğini, davacının son ücretinin 996,00 TL. olduğunu, davacıya maaşının sürekli olarak bankadan ödendiğini, davacının kış döneminde fazla çalışma yaptığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, yaz döneminde de davacının mesaisinin 09.00 – 17.30 saatleri arasında olduğunu, davacının günlük 1 saat yemek molasından faydalandığını, davacının iddia ettiği gibi uzun çalışmanın söz konusu olmadığını, davacının süreklilik arz eden resmi ve dini bayram çalışmasının söz konusu olmadığını, davacının nadir de olsa bu günlerde çalıştığında çalışmasının karşılığının maaşına ek olarak ödendiğini, davacının haftanın 6 günü çalışıp 1 günü izin kullandığını, davacının talep etmiş olduğu ücretlerin tamamının zamanaşımına uğradığını, davacının müvekkil şirketten hiçbir hak ve alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece dosyadaki bilgi, belgelere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacı işçi yıllık izin ücreti isteğinde bulunmuş, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda 7 yıl için her yıl 20 gün izin karşılığı alacak hesaplanmış isede, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 53. maddesine göre izin hakkının 1 yıldan 5 yıla kadar hizmetler bakımından 14 gün, 5 yıldan sonraki hizmetler için 20 gün üzerinden hesaplanması gerekirken tüm süre için yıllık 20 günden hesaplamaya gidilmesi yerinde değildir. 4857 sayılı İş Kanununa göre ilk 5 yıl için 14'şer günden 14x5= 70 gün, sonraki 2 yıl için ise 20x2= 40 gün olmak üzere toplam 110 gün olup, bu süreye göre hesap yapılarak, dosyada mübrez yıllık izin formları ve Kasım / 2014 bordrosunda tahakkuk ettirilen miktar da dikkate alınarak yeniden hesaplama yapılmalıdır. F) SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.