Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2017/15654 · K. 2018/74

11. Ceza Dairesi         2017/15654 E.  ,  2018/74 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet HÜKÜM : Sanık ... hakkında; beraat Sanık ... hakkında; mahkumiyet Katılan kurum vekilinin sanık ... hakkında Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazları ile sanık ... müdafiinin sanık ... hakkında aynı suçtan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; 1)Sanık ... hakkında sahte fatura kullanmak suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde; Sahte fatura kullanmaktan mahkum edilen sanık hakkında dosya içersinde vergi suçu mütalaası ve vergi suçu raporu bulunmadığı anlaşılmakla, öncelikle sahte fatura kullanmak suçundan usulüne uygun verilmiş vergi mütalaası bulunup bulunmadığı araştırılıp, vergi suçu raporunun dosyaya eklenmesi, bulunmadıklarının tespiti halinde 5271 sayılı CMK'nın 223/8. madde ve fıkrası gereğince öncelikle durma kararı verilerek 213 sayılı VUK'nun 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği sorulup, sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2)Sanık ... hakkında kabule, sanık ... hakkında oluşa göre; aa)Sanık ... müdafiinin dosyaya sunduğu azilnameye konu ve mahkümiyete esas alındığı anlaşılan Kadıköy 21. Noterliğinin 25.10.2002 tarih ve 23816 yevmiye numaralı vekaletnamesinin veya onaylı suretinin duruşmaya getirtilerek vekalete ilişkin hak ve yetki sınırları tespit edilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, bb)2006 yılı hesapları incelenmesinde, sahte fatura düzenleyen mükelleflerden temin edilen faturaların KVD indiriminde kullanıldığı iddia ve kabul olunan Ulusav Laminat Mutfak Banyo Proje Dekorasyon İnşaat Turizm Sanayi Ticaret Limited şirketinin yetkili müdürü olan sanık ...'ın diğer sanık ...'ı şirkete yetkili olarak tayin ettiği ancak hükümden sonra sanık ... müdafiinin dosyaya sunduğu 09/08/2006 tarihli azilname ile sanık ...'ın azledildiği anlaşılmakla, sahte fatura kullanma suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun’un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu’nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, 2006 takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı sureti temin edilip, zorunlu unsurları taşıyıp taşımadığı tespit edilerek, dosya arasında bulundurulması gerektiği, zorunlu unsurları taşımaları halinde gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirketler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği, bu faturaları düzenleyen şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde, dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına alınması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ile sahte faturaların hangi sanık tarafından kullanıldığının kesin olarak tespit edildikten sonra sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması, cc)Sanık ... hakkında TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 Tarih 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.