Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2017/1605 · K. 2017/3849

10. Hukuk Dairesi         2017/1605 E.  ,  2017/3849 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :İş Mahkemesi Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Dava, 01.07.1997 tarihi ile 02.05.2006 tarihleri arasında davalı ... Polis Lojmanları 9-10 Blok Yönetimi ve İçişleri Bakanlığı nezdinde kapıcı ve kaloriferci olarak çalıştığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen ilk karar, Dairemizin 07.10.2013 tarih, 2013/2192 Esas 2013/18454 Karar sayılı ilamı ile "davalı ... hakkında açılan davanın aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir" denilerek, hüküm sair yönleri incelenmeksizin bozulmuştur. Bozma sonrası verilen kararda, "tüm dosya kapsamından ve itibar edilen bilirkişi raporundan anlaşıldığı üzere; davalı ... hakkında açılan davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davacının davasının davalı ... ve davalı ... yönünden kabulüne, davacının 01.07.1997 - 02.05.2006 döneminde davalı işyerinde bir hizmet akdi ile kesintisiz çalıştığı kanaatine varılarak, davacının “... Polis Loj. 9-10 Blok Yönetimi” unvanlı işyerinden 01/07/1997 - 02.05.2006 tarihleri arasında toplam 3.182 gün sigortalı olarak çalıştığının tespitine" karar verilmiştir. Yargılama sırasında dosyaya celbedilen ... 1.İş Mahkemesinin 2007/615 Esas, 2013/142 Karar sayılı ilamında ise karara esas 14.11.2010 tarihli bilirkişi raporunun ikinci seçeneğindeki hesap miktarının baz alındığı, bu seçenekte davacının 01.09.1997 tarihinden 02.05.2006 tarihine kadar çalıştığının kabul edildiği ve bu tarihler arasındaki çalışmalar karşılığı kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağına hükmedildiği, anılan kararın Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 25.12.2014 tarihli ilamı ile onandığı sabittir. Kesinleşen işçi alacağı davası, eldeki davaya ilişkin kuvvetli delil niteliğindedir. Anılan davada yer alan delillerden farklı bir delil eldeki davaya sunulmadığından, mahkemece davacının 01.09.1997 tarihi yerine, 01.07.1997 tarihinden itibaren davalı işyerinde çalışmaya başladığının tespiti usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir. Ne var ki bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır. SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, kararın; 1) Hüküm fıkrasının 1/B bendinin silinerek yerine; "Davacının davasının davalı ... ve davalı ... yönünden kısmen kabulüne; Davacının 01.09.1997 tarihinden, 02.05.2006 tarihine kadar, gününde geçerli asgari ücretle davalı ... işyerinde hizmet akti ile çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine," ibarelerinin yazılmasına, 2) Hüküm fıkrasının 5.bendinin sonuna, (verilmesine) ibaresinden sonra gelmek üzere "davalı ... Başkanlığı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, Avukatlık Asgari Ücret tarifesi uyarınca 1.800,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı ... Başkanlığına verilmesine," ibaresinin eklenmesine, 3) Hüküm fıkrasının 7.bendinde (743,00 TL yargılama giderinin) ibaresinden sonra (davalılar ...) ibaresinden önce gelmek üzere ( 705,85 TL' nın) ibaresinin eklenmesine, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.