Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2017/16055 · K. 2018/806

11. Ceza Dairesi         2017/16055 E.  ,  2018/806 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet HÜKÜM : Mahkumiyet Yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli karar tebliğinin, sanığın sorgusunda bildirdiği iş adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu‘nun 35. maddesi uyarınca yapılmasının, daha önce adli mercilerce bu adreste usulüne uygun bir tebligat yapılmaması nedeniyle usulsüz olup, sanığın öğrenme üzerine verdiği 10.04.2015 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; I-Sanık hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek“ suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarıca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, II-Sanık hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek“ suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise; 1-Sanık hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, şirketin asıl sahibinin temyiz dışı sanık ... olduğunu, para karşılığı bu şirketi kurduğunu, şirket işleri ile fiilen ilgilenmediğini, fatura düzenlemediğini beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi, 10.04.2007 tarihli tutanak içeriğine göre suça konu faturaların basımı yapılan matbaadan temyiz dışı sanık ... tarafından teslim alındığının belirlenmesi, 15.05.2007 tarih ve VDENR-2007-322/27 sayılı vergi tekniği raporuna göre sanık adına düzenlenen şirkete ait evrak ve beyannamelerde yer alan imzaların ...‘ün imzaları ile benzerlikler taşıdığının tespit edilmesi, tanık olarak bilgisine başvurulan sahte faturaları kullanan... Civata San. ve Tic. Ltd. Şti. isimli şirket yetkilisi ...‘ın, faturalara konu alışveriş için temyiz dışı sanık ... ile görüştüğünü bildirmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından; suça konu faturaların, bizzat sanık tarafından düzenlenip düzenlenmediğinin belirlenmesi için, faturalardaki ve vergi dairesine verilen beyanname ve diğer evraklardaki imza-yazıların sanığa aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi, 2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.