Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2017/16157 · K. 2020/3402

11. Ceza Dairesi         2017/16157 E.  ,  2020/3402 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura düzenleme HÜKÜM : Mahkumiyet Vergi raporları hazırlanırken yapılan karşıt incelemede suça konu faturaları kullanan firma yetkililerinin özetle; faturaları düzenleyen sanığın yetkilisi olduğu şirketi ve sanığı tanımadıklarını, ancak alışlarının gerçek olduğunu, ödemeyi nakit yaptıklarını beyan etmeleri; şirket ortağı olarak görünen ...'ün, söz konusu şirketi tanımadığını, şirkette ortak olduğunu ilk kez vergi müfettişlerinin sorması üzerine öğrendiğini, 8-10 yıldır tersanede çalıştığını söylemesi; söz konusu şirkete ait beyannameleri veren SMMM ...'in şirketin nalburiye işini yaptığını, beyannamelere konu belgeleri kendisine sanığın getirdiğini, işyerini gördüğünü, çok büyük bir işyeri olmadığını, beyan edilen matrahları kendilerinin de fazla bulduğunu, şirket ortağı ...' ü kendisinin de tanımadığını söylemesi; şirket çalışanları İsmet Korkunç'un sanık ...'u iş yeri sahibi olarak tanıdığını, mal yükleme boşaltma işi yaptığını, işyerinin 100 m2 büyüklükte olduğunu, şirketin başka depo ya da şubesi olduğunu zannetmediğini, sadece kendisinin şirkette çalıştığını, fazla mal geldiğinde hammal tutulduğunu, vergi dairesine beyan edilen kadar yüklü mal olduğunu zannetmediğini söylemesi; verilen BS formunda 64 adet belge karşılığı 764.603,81 TL mal ve hizmet satıldığı beyan edilmesine rağmen sanıktan mal ve hizmet satın aldığını bildiren diğer mükelleflerin 862 adet belge karşılığı 7.463.336 TL lik mal ve hizmet satın aldıklarını beyan etmeleri ve şirketin re'sen terk ettirildiği tarih olan 18 Haziran 2008'den sonra da fatura düzenlenilmeye devam edildiğinin anlaşılması karşısında; CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendiren mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş; tekerrüre esas geçmiş hükümlüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 23/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. M.O.