Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2017/16300 · K. 2020/10567

9. Hukuk Dairesi         2017/16300 E.  ,  2020/10567 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı, davalıya ait işyerinde tır şoförü olarak (şantiye sahası içinde boşaltma-dökme işinde) çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile asgari geçim indirimi, fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, taraflar arasında işçi-işveren ilişkisi bulunmadığını, davacının ihtiyaç olduğunda yevmiye usulü çalıştırıldığını, asgari ücret uygulandığını, dini ve milli tatil günlerinde çalışılmadığını, fazla mesai yapılmadığını ve alacağı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin davalı tarafça haklı neden olmadan fesih edildiği buna göre davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığı ayrıca hafta tatili, fazla çalışma, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacakları da olduğu ancak asgari geçim indirimi alacağı olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir. Temyiz: Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Davacı davalı işyerinde fazla çalışma yaptığı gibi genel tatil ve hafta tatillerinde de çalıştığını ileri sürerek alacak talep etmiş, davalı ise iddiaların doğru olmadığını savunmuştur. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının görevi dikkate alınarak Karayolları Trafik Yönetmeliği gereği günlük 9 saatlik çalışmadan haftada 9 saat fazla çalışma ücreti hesabı yapılmıştır. Hafta tatili ile genel tatil alacakları hesabında ise yalnızca sunulu takoğraflar dikkate alınmıştır. Söz konusu alacakların varlığını ipatlama yükü davacı da olup davacı delil olarak tanık beyanlarına dayanmış ve bir kısım da takoğraf kayıtları ibraz etmiştir. Mahkemece, tanık beyanları ve takoğraf kayıtları bir değerlendirimeye tabi tutularak davacının fiili haftalık fazla çalışma süresi belirlenmesi gerekirken Yönetmelik hükümlerine göre alacağın tespiti hatalı olmuştur. Öte yandan hafta tatili ve genel tatil alacaklarının da yalnızca bir kısım çalışma dönemini kapsayan takoğraf kayıtlarına göre belirlenmesi hatalıdır. Bu yönde de takoğraf kayıtları yanında taraf tanıklarının beyanları değerlendirilerek sonuca gidilmelidir. Kabule göre ise, hafta tatil ve genel tatil ücreti alacakları yalnızca takoğraf kayıtlarına göre belirlendiğine göre, hesaplanan alacaklardan takdiri indirim yapılması hatalıdır. 3- Taraflar arasında, davacının asgari geçim indirim alacağı olup olmadığı hususunda da uyuşmazlık vardır. Söz konusu alacağın ödendiğini ispat yükü işverene ait olup işverence bu yönde belge ibraz edilmemiştir. Bu durumda davacının hak kazandığı asgari geçim indirimi alacağı hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken hatalı gerekçe ile talebin reddi bozmayı gerektirmiştir. Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 05/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.