Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2017/16417 · K. 2017/17208

3. Hukuk Dairesi         2017/16417 E.  ,  2017/17208 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak ve diğer bedeller adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 5.000,00 TL’nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile de talebini 82.127,61 TL'ye yükseltmiştir. Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece; davanın kabulü ile 82.127,61 TL (Kayıp-kaçak bedeli için 36.817,05.-TL, Dağıtım bedeli için 26.949,13.-TL, İletim bedeli için 10.878,84.-TL, Perakende Hizmet bedeli için 6.323,11.-TL, Sayaç okuma bedeli için 423,48.-TL ve Fazla TRT payı bedeli için 736,34.-TL)'nin dava tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiş; hükmün davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2016/15411 esas 2016/17002 karar sayılı 29/12/2016 tarihli ilamıyla; "1- ....Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir. 2- Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Söz konusu bozma ilamı uyarınca mahkemece; 1- 6719 sayılı Yasanın 21.Maddesi ile 6446 sayılı Elektirik piyasası Kanununun 17.Maddesine eklenen 10.fıkra hükmü ve 6719 Sayılı Kanunun 26.Maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanununa eklenen geçici 20.Maddesi hükmü gereğince davanın konusuz kalması nedeni ile karar verilmesine yer olmadığına, 2- Harçlar Kanunu gereğince alınması gerekli 5610,13 TL nin başta peşin alınan 85,39 TL ve ıslah harcı olarak alınan 1317,15 TL mahsubu ile bakiye 4207,59 TL nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 3- Davacı tarafça yapılan 1434,34 harç ile 1805,80 TL yargılama giderinden oluşan toplam 3240,14 TL nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 4- Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. Gereğince 9.320,21.-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, 10/10/2017 tarihli tashih şerhiyle hükmün 2. maddesinin ilgili kısmı “ davalıdan alınarak hazineye gelir olarak kaydına" şeklinde düzeltilmiştir. Hüküm süresi içerisinde taraflarca temyiz edilmiştir. 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2- Somut olayda; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Davacı tarafından, davalıdan kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerinin tahsilinin talep edildiği davada, “konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesi, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişikliğinin bir sonucudur. Bu itibarla, dava açıldığı tarihte, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, dava tarihi itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğu her türlü duraksamadan uzaktır. O halde; mahkemece, dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildikten sonra davacı yararına maktu vekalet ücreti takdirine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde nispi vekalet ücretine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir. 3- 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (I) sayılı tarifenin yargı harçları başlığını taşıyan bölümünün karar ve ilam harcı başlıklı III. kısmının 1. fıkrasında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı; 2-a fıkrasında ise, 1. fıkra dışında kalan davalarla, taraf teşkiline imkan bulunmayan davalarda verilen esas hakkındaki kararlar ve davanın reddi kararlarında maktu karar ve ilam harcı alınacağı hükme bağlanmıştır. Bu durumda; konusu belli bir değerle ilgili bulunan davada esas hakkında karar verilmesi halinde nispi harç alınacağı, usule ilişkin nihai kararlarla, davanın konusuz kalması halinde verilecek kararlarda maktu harç alınacağı kuşkusuzdur. O halde; mahkemece davanın konusuz kalması nedeniyle maktu harca hükmedilmesi gerekirken; davalının nispi harçtan sorumlu tutulması doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir. SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün 4. maddesindeki “9.320,21 TL” rakamının hükümden çıkarılarak yerine “1.980,00 TL” rakamının yazılmasına, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün 2. ve 3. maddesinin hükümden çıkarılarak yerine “2- Alınması gereken 31,40 TL maktu karar harcının mahsubu ile bakiye 1.371,14 TL harcın talep halinde davacıya iadesine, 3- Davacı tarafından yapılan 1.805,80 TL yargılama gideri ve 59,10 TL harç masrafı toplamı 1.864,90 TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” şeklinde hükmün davalı yararına düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.