Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2017/16449 · K. 2020/3414

11. Ceza Dairesi         2017/16449 E.  ,  2020/3414 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura düzenleme HÜKÜM : Mahkumiyet Sanık ...'in yokluğunda verilen hükmün Tebligat Kanunu 10/1 maddesi uyarınca bilinen en son adresi olan duruşmada bildirdiği adresi yerine doğrudan MERNİS adresine yapılmış olması nedeniyle usulsüz olduğu ve sanığın 16.12.2014 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır. A) Sanık ... hakkında 2008 yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesi: 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, B) Sanıklar ... ve ... hakkında 2008 yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyiz taleplerinin incelenmesi: 2008 yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında sanıkların savunmalarında özetle şirkete ortak olduklarını dava nedeniyle öğrendiklerini, Halil Kaplan isimli kişinin kendilerini işe sokma bahanesiyle kendilerinden bir takım belgeler aldığını asıl amacının kendilerini bu şirkete ortak etmek olduğunu dava nedeniyle anladıklarını, şirketle ve düzenlenen faturalarla bir ilgilerinin olmadığını söylemeleri karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından; 1-Dosyada bulunan faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, 2-Sanıkların faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemesi halinde sanıkların temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, 3-Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması, 4-Söz konusu mükellef şirketin beyannamelerini verdiği tespit edilen Genel Serbest Muhasebe ve Muh.Org.Ltd.Şti.'nin müdürü Medet Genel'in CMK'nin 46/1-c maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra tanık olarak dinlenilmesi, kendisinden sanıkları tanıyıp tanımadığının, şirketle olan ilişkilerinin ve beyannamelere konu belgeleri kendisine getirip getirmediklerinin sorulması, Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması, 5-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK‟nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun‟un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 23/06/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.