Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2017/16493 · K. 2022/5078
11. Ceza Dairesi 2017/16493 E. , 2022/5078 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte belge kullanma HÜKÜMLER : Mahkumiyet A)''2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte belge kullanma'' suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde; 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamede bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş; suça konu faturaların katma değer vergisinin yanı sıra kurumlar vergisinde de kullanılmış olması nedeniyle suç tarihlerinin 26.04.2010 ve 26.04.2011 olarak mahallinde düzeltilmesi ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiillerin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA, B)2008 takvim yılında sahte belge kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde; Suça konu faturaların KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle suç tarihinin "26.01.2009" olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığa yüklenen suçun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, C)"2011 takvim yılında sahte belge kullanma" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafisinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir ancak; 1)TCK'nin 43/1. maddesinde suçun zincirleme şekilde işlenmesi halinde cezanın 1/4'ten 3/4'üne kadar artırılabileceği öngörülmüş olup, dosya kapsamına göre sanığın ilgili takvim yılında 45.900,88 TL tutarında 10 adet sahte fatura kullanmasına ilişkin eyleminin, diğer takvim yılları ile karşılaştırıldığında eylem ile ceza arasındaki dengeyi bozacak şekilde teşdit uygulanmasını gerektirmediği halde hakkaniyet ölçüleri ile bağdaşmayacak biçimde sanık hakkında TCK'nin 43. Maddesinin uygulanması sırasında 3/8 oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, 2)5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 24.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.