Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2017/16568 · K. 2020/10896

9. Hukuk Dairesi         2017/16568 E.  ,  2020/10896 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin 24/03/2013 tarihinde davalı şirket tarafından işletilen otelde bar kaptanı olarak çalışmaya başladığını, 12.05.2015 tarihine kadar burada çalışmaya devam ettiğini, davacının 12.05.2015 tarihinde haksız olarak işine son verildiğini, davacının davalı iş yerinde haftanın 7 günü çalıştığını, resmi ve dini bayramlarda izin kullanamadığını, davacının sabah 07:30 dan akşam 21:30 a kadar veya saat 12:00 den gece 02:00 ye kadar çalıştığını, bu çalışmasına karşılık ek ücret ödenmediğini, davacının en son ücretinin 1.300,00 TL olduğunu, yıllık izinlerin kullandırılmadığını, 2015 yılı Mayıs ayı maaşının ödenmediğini iddia ederek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta sonu tatil ücreti, yıllık izin ücreti, maaş alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, zamanaşımı defi ileri sürdüklerini, davacının en son 1.300,00 TL aylık net ücret aldığı iddiasının doğru olmadığını, davacının 12/05/2015 tarihli kendi el yazısı ile yazıp imzalamış olduğu istifa dilekçesi ile kendi isteğiyle işten ayrıldığını, maaş ve asgari geçim indirimi alacaklarının ödendiğini,davacının genellikle sezonluk çalıştığını, tam yıl çalıştığı dönem için 14 gün yıllık izin kullandırıldığını, izin defteri ile bu hususun sabit olduğunu,davacının haftanın 6 günü çalışıp 1 gün izin kullandığını, davacının 07:30-21:30 ve 12:00-02:00 saatleri arasında çalışma iddiasının hayatın olağan akışına ve insan takatına aykırı olduğunu, haftalık 45 saati aşan çalışması olmuş ise ve resmi tatillerde çalışmış ise bunların karşılığının bordroya yansıtılarak banka aracılığıyla ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı, hafta tatili ve genel tatillerde çalışıp çalışmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Fazla çalışma yaptığını, hafta tatilinde ve genel tatillerde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma ve tatil alacağının ödendiği varsayılır. Fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmaların yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez. İşçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır. Somut olayda hükme esas alınan (dosya içerisinde mevcut bulanan hesap bilirkişi raporundaki hesaplama bordroların tutarsız olması nedeniyle hükme esas tutulmadı) davacı ıslah dilekçesinde; davacı tanıklarının beyanları doğrultusunda fazla mesai ,hafta tatilleri ve genel tatil hesaplandığı görülmüştür. Ancak davacının işyerindeki çalışma saatleri, vardiya düzeni ile hafta tatili ve genel tatillerde çalışıp çalışmadığı hususlarında dosyadaki tanık beyanları arasında ve özellikle davalı tanıklarının beyanları(3 vardiyalı 6 gün üzerinden çalışma ile yaz kış ayrımları yönünden ) ile diğer davacı tanık beyanları arasında çelişkiler bulunduğu görülmüştür. Mahkemece yapılacak iş; dinlenen tüm tanıklar tekrar dinlenerek, davalı işyerinde çalışan davacının çalışma saatleri ve vardiyaları ile hafta tatili ve genel tatillerde çalışıp çalışmadığı ayrıntılı olarak sorularak 6100 sayılı HMK’nın 261. maddesi uyarınca tanık beyanları arasındaki çelişkiler giderilerek davacının çalışma düzeni ve saatleri saptanmalı, buna göre sonuca gidilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.