Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2017/16678 · K. 2020/1709

11. Ceza Dairesi         2017/16678 E.  ,  2020/1709 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura düzenleme HÜKÜM : Mahkumiyet I. 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükme yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi: Sanığa yüklenen 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 Sayılı Kanun’un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının, gerçekleşen zaman aşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8 maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, II. 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükme yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi: 1- Şahıs mükellefi olarak temizlik malzemeleri satışı faaliyeti ile uğraşan sanık hakkında, 2008 takvim yılında En-Pak Kimya ve Endüstri Tem. Ltd. Şirketine düzenlendiği, dokuz adet, toplamda KDV hariç 212.702-TL tutarındaki faturanın sahte olduğu iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın, ... Kimya ve Endüstri Tem. Ltd. Şirketi ile aralarında ticari ilişki bulunduğunu savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından, suç konusu faturaların tarihlerinin, dava zamanaşımı ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun’un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesindeki değişiklik nedeniyle temel cezanın tayini yönünden önemli olduğu da göz önünde bulundurularak, suç konusu faturaları kullanan En-Pak Kimya ve Endüstri Tem. Ltd. Şirketi hakkında, sanıktan temin ettiği faturalar nedeniyle 2008 takvim yılında sahte belge kullanma nedeniyle karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediğinin, suç konusu faturaların ele geçirilip geçirilmediğinin, ele geçirilmemiş ise hangi tarihte BA formu ile beyan edildiklerinin Şehitkamil Vergi Dairesi Müdürlüğünden sorularak, söz konusu şirket yetkilisi hakkında 2008 takvim yılında sahte belge kullanma suçundan dava açılıp açılmadığı araştırılıp, açıldığının tespiti halinde dava dosyası getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen ve kullanan mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması, 2- Kabule göre de; a) 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 4369 sayılı Kanun'la ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş iken 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü buna göre, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun cezasının alt sınırının belirlenmesi için suç konusu faturaların tarihlerinin belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.