Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2017/16686 · K. 2020/5323

9. Hukuk Dairesi         2017/16686 E.  ,  2020/5323 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili; davacının davalıya ait işyerinde 26/08/2009 tarihinde elektrik teknisyeni olarak çalışmaya başladığını, 5 yıl çalıştığını, işletmenin ... a devri gerekçe gösterilerek işten çıkarıldığını, davacının ikili vardiya sisteminde yirmi beş ay gece vardiyasında çalıştığını, İş Kanunu'nun ilgili hükümlerine göre gece mesaisinin günde 7,5 saati geçemeyeceğini, davacının geceleri 15 saat çalıştığını, gece vardiyasında çalışması sonucu hak ettiği ücretlerin ödenmediğini, en son 2.581,00 TL ücret aldığını, fazla çalışma ve gece mesaisi alacağının 60.000,00 TL olduğunu iddia ederek, fazla çalışma ve gece mesai ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili; davacının iş akdinin geçerli nedene dayanılarak feshedildiğini, tüm alacaklarının ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın reddine karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: Davacı işçi işyerinde elektrik teknisyeni olarak çalışmış, açmış olduğu bu davada fazla çalışma ücret isteğinde bulunmuştur. Mahkemece davacının imzasını taşıyan aylık ücret bordrolarının bir kısmında fazla çalışma ücret tahakkuku bulunduğu gerekçesi ile isteğin reddine karar verilmiştir. Dairemiz uygulamasına göre fazla çalışma ücreti tahakkukunu içeren bordro dönemlerinde daha fazla çalışma yapıldığının tanıkla ispatı mümkün olmayıp yazılı delil aranmaktadır. Somut uyuşmazlıkta puantaj kayıtları mevcut olup davacının bazı dönemlerde gündüz 08:00-17:00 saatleri arasında bazen de 17:00-08:00 saatleri arasında çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının günlük ve haftalık çalışma süreleri bakımından yazılı delil durumundaki puantaj kayıtlarına itibar edilmeli ve kayıtlara göre hesaplama yapılarak bordrolarda yapılan ödemelerin mahsubu cihetine gidilmelidir. Bilirkişi raporunda gündüz çalışılan dönem için haftalık 45 saati aşan çalışmanın bulunmadığı açıklanmış ancak 17:00-08:00 saatleri arasında bir gün çalışılıp bir gün dinlenme esasına göre 15 saat süre ile çalışılan gün için sadece gece çalışma süresi için 20:00-06:00 saatleri arasındaki 10 saatlik dönem hesaplamada dikkate alınmış, 1,5 saatlik ara dinlenme süresi düşülerek fiili çalışma süresi 8,5 saat olarak belirlenmiş ve gece çalışmalarından kaynaklanan 1 saatin fazla çalışma olduğu belirtilmiştir. Ancak bazı aylar bordrolarda tahakkuk ve ödemeler yer aldığı için fazla çalışma ücretine hak kazanamayacağı belirtilmiştir. Davacının puantaj kayıtlarında görülen gece çalışma süresi 17:00-08:00 olmakla çalışmanın çoğunluğu gece çalışma dönemine rastgeldiğinden fazla çalışma yönetmeliği hükmü gereği çalışmanın tamamı gece çalışması olarak değerlendirilmeli ve ara dinlenme süresi düşülmek sureti ile hesaplamaya gidilmelidir. 15 saat olan çalışma süresinden 2,5 saat ara dinlenme süresi düşüldüğünde dahi günlük 11 saat olan çalışma süresi aşıldığı gibi gece çalışmaları için 7,5 saatlik sınırlamada aşılmış olmaktadır. Mahkemece gerekirse yeniden hesaplama raporu alınarak belirtilen esaslar dahilinde gece çalışma dönemine özgü fazla çalışma ücreti hesaplanmalı, yazılı delillere göre tespit yapıldığından takdiri indirime gidilmeksizin istekle ilgili karar verilmelidir. Bilirkişi raporunda görüşe itibar edilerek fazla çalışma ücreti isteğinin reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.