Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2017/1680 · K. 2020/20541
4. Ceza Dairesi 2017/1680 E. , 2020/20541 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Silahla tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir, Ancak; 1-Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, mağdur ... 'nın aşamalarda, olay günü sanıkla tartıştıklarını, sanığın mutfağa gittiğini, içeride kaldığı için silahı görmediğini, kızının ve arkadaşlarının söylediğine göre, sanığın silah çekmiş olduğunu, mutfağa gittiğinde kızının "yapma" diye bağırdığını, sanığın da duvarlara ve camlara vurduğunu ifade etmesi, tanık ...'un kovuşturma aşamasındaki beyanında olay günü sanık ve mağdurun tartıştıklarını, sanığın mutfakta olduğu sırada silahını çıkardığını, ancak silahı aldıklarını, mağdurun ise odada olduğunu, silahı görmediğini belirtmesi, tanık ...'ün soruşturma aşamasında, sanığın mutfakta bulunduğu sırada silahını çıkarttığını, annesine doğru salona gideceği sırada silahı elinden aldıklarını beyan etmesi, kovuşturma aşamasında ise, sanık ile mağdurun tartıştıklarını, sanığın silahı çektiğini ve "seni öldürürüm dediğini" ileri sürmesi karşısında; tanık ...'ün soruşturma ve kovuşturma aşamalarında verdiği ifadeleri arasındaki çelişkinin giderilmesi, yine tanık ... 'un da yöntemince dinlenilmesinden sonra, mağdurun silahı görüp görmediği de tespit edilerek, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde silahla tehdit suçundan hüküm kurulması, 2-Kabule göre de; sanık hakkında silahla tehdit suçundan hükmedilen hapis cezasının, sanığın atılı suçu, görevi gereği elinde bulundurduğu silahla işlemesi nedeniyle artırılması sırasında uygulanan kanun maddesinin, hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması, 3-Bozmaya uyularak suçun sübutunun basit tehdit olarak kabulü ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi halinde ise; a-02/12/2016 tarihli resmi gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1-1. cümlesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması, b-17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir. Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir. Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir. Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında, Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu, 4-Anayasa Mahkemesi’nin, 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının uygulanması zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.