Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2017/16824 · K. 2019/2270

15. Ceza Dairesi         2017/16824 E.  ,  2019/2270 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 50/1-a, 52/2-4 ve 53 maddeleri gereğince mahkumiyet Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Müştekilerin suç tarihinden önce kaçak yollar ile İran üzerinden Türkiye’ye giriş yaptıkları, mülteci müracaatında bulunmaları üzerine Tokat iline yerleştirildikleri, burada sanık ile tanıştıkları, sanığın müştekilere resmi olarak kendilerini Kanada ülkesine göndereceğini söyledikten sonra müştekiler ile birlikte İstanbul’a geldiği ve müştekileri tanık olarak dinlenen ...’tan kiraladığı ikamete yerleştirdiği, müştekilerin bu ikamette kalmaya başladıkları, bir kaç gün sanık tarafından ihtiyaçlarının karşılanmasından sonra sanığın bir daha ikamete uğramaması üzerine müştekilerin polise başvurdukları, sanığın müştekileri resmi yollardan Kanada’ya götüreceğini söyleyerek önce 21.000 Dolar daha sonra 5.500 Dolar, 300 Euro ve ayrıca her bir müştekiden 600TL para aldığı ve bu surette üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda, sanığın temin edilen teşhise elverişli fotoğrafları üzerinde ikamet sahibi tanık olarak dinlenen ...’a teşhis işlemi yaptırılması, tanığın ikametini kiralayan kişinin fotoğrafları gösterilen sanık olduğunu kesin ve net olarak teşhis etmesi ile tüm dosya kapsamı göz önünde bulundurulduğunda, sanığın üzerine atılı dolandırıcılık eyleminin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ceza Muhakamesinde Uzlaştırma Yönetmeliği’nin 7/12. maddesinde, “resmî mercilere beyan edilmiş olup da soruşturma veya kovuşturma dosyasında yer alan adreste bulunmama veya yurt dışında olma ya da başka bir nedenle mağdura, suçtan zarar görene, şüpheliye, sanığa veya kanunî temsilcisine ulaşılamaması halinde soruşturma veya kovuşturma konusu suçla ilgili uzlaştırma yoluna gidilmez” hükmü uyarınca, müştekiler ..., ..., ...’nın mülteci olarak ülkemize kaçak yollardan geldikleri ve adreslerinin bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamenin bozma isteyen görüşüne iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın tanık beyanına itibar edilemeyeceğine, cezanın fahiş olarak belirlendiğine, eksik incelemeyle usul ve yasaya aykırı olarak karar verildiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 14.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.