Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2017/17013 · K. 2019/19483

22. Hukuk Dairesi         2017/17013 E.  ,  2019/19483 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacının davalıya ait mağazalarda müdür olarak görev yaptığını belirterek çalışma süresinde ödenmediğini iddia ettiği fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak hafta tatili ücret talebinin reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece ek rapor aldırılmak üzere verilen sürede bilirkişi ücretinin davalı yanca yatırılmış olmasına karşın mahkemece verilen süre de bilirkişi ücretinin yatırılmadığından ve dosyada iki defa ek rapor alındığı ve yeniden rapor alınmasına gerek olmadığı anlaşıldığından dosyanın daha fazla uzamaması bakımından dosyanın ek bilirkişiye gönderilmesi kararından vazgeçilmesine karar verilmiş ise de bilirkişi ücretinin süresinde yatırılmasına rağmen uyuşmazlığın çözümü açısından bilirkişi raporu aldırılmasının mahkemece bir zorunluluk olmadığının anlaşılmasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Davacı işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. 4857 sayılı Kanun'un 46. maddesinde, işçinin tatil gününden önce aynı Kanun'un 63. maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması koşuluyla, yedi günlük zaman dilimi içinde yirmidört saat dinlenme hakkının bulunduğu belirtilmiş, işçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46. maddenin ikinci fıkrasında hüküm altına alınmıştır. Hafta tatili izni kesintisiz en az yirmidört saattir. Bunun altında bir süre haftalık izin verilmesi durumunda, usulüne uygun şekilde hafta tatili izni kullandığından söz edilemez. Hafta tatili bölünerek kullandırılamaz. Buna göre hafta tatilinin yirmidört saatten az olarak kullandırılması halinde hafta tatili hiç kullandırılmamış sayılır. 2429 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanun'un 3. maddesine göre, hafta tatili pazar günüdür. Bu genel kural mutlak nitelikte olmayıp, hafta tatili izninin pazar günü dışında da kullandırılması mümkündür. Hafta tatili gününde çalıştığını iddia eden işçi, norm kuramı uyarınca bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan hafta tatili ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde, işçi hafta tatilinde çalışma yaptığını her türlü delille ispat edebilir. Hafta tatillerinde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. Hafta tatili çalışmalarının yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkân dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez. Somut olayda, davacı 07.06.1994 tarihinde davalı iş yerinde çalışmaya başlamış ve en son davalı şirkete ait Panora Mağazasında müdür olarak çalışmış olup hafta tatili ücret talebinde bulunmuş ve iş yerinde işe giriş çıkışların elektronik ortamda kayıt altında tutulduğunu belirtmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre davacının hafta tatilinde çalıştığı olgusunu ispatlayamadığı tespit edilmiştir. Tanık beyanlarına göre davacının hafta tatili gününde çalıştığının ispatlanamadığının kabulü isabetli olmuştur. Ancak dosya içerisine bir kısım işe giriş çıkış kayıtları sunulmuş olup ilgili kayıtlar incelendiğinde davacının aralıksız yedi gün ve üzeri çalışmalarının olduğu görülmüştür. Bu itibarla bahsi geçen kayıt olan dönemler yönünden bu kayıtlara göre hafta tatili ücretine yönelik hesaplama yapılmalı, bunun dışında kalan dönemler bakımından, yazılı belge bulunmadığından, davacı tanığı beyanlarına göre hafta tatili çalışması yapılmadığı anlaşıldığından söz konusu dönemler için hafta tatili ücret alacağının ispatlanamadığının kabulü gerekir. Anılan yön gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 21.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.