Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2017/17216 · K. 2018/3357

11. Ceza Dairesi         2017/17216 E.  ,  2018/3357 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet HÜKÜM : Mahkumiyet 1-Sanık hakkında Batman Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 13.01.2015 tarih ve 2015/70 Esas sayılı iddianamesi ile 2010 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek suçundan kamu davası açıldığı, iddianamenin dayanağı olan Vergi Denetim Kurulu ... Küçük ve Orta ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 27.02.2013 gün ve 2013-A-... sayılı vergi tekniği raporu olup bu raporun 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarına ilişkin olduğu, sanık hakkında 2010 takvim yılına ilişkin vergi suçu raporu ile dava şartı olan mütalaanın dosyada bulunmadığı anlaşılmakla; söz konusu incelemeye ilişkin mütalaa yazısının olup olmadığı ilgili vergi dairesinden sorularak mütalaanın mevcut olması halinde dosya arasına konulması, aksi durumda; öncelikle durma kararı verilip, 213 sayılı VUK'nın 367. maddesi gereğince sanık hakkında dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2-5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılara açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, Batman Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 13.01.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte belge düzenlemek suçundan kamu davası açıldığı gözetilmeden iddianame dışına çıkılarak sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte belge düzenlemek” suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması, 3-UYAP üzerinde yapılan kontrolde, sanığın yetkilisi olduğu şirket hakkında aynı suç tarihlerine ilişkin Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/1025 E. ve 2015/601 K. sayılı dosyası ile yargılama yapıldığı, dosyanın Dairemizin 2018/1579 Esas sırasına kayıtlı olarak temyiz incelemesinde bulunduğu, yine Batman 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2014/270 E. ve 2016/188 K. sayılı dosyası ile yargılama yapıldığı ve söz konusu dosyanın da Dairemizin 2018/651 E. sırasına kayıtlı olarak temyiz incelemesinde bulunduğu anlaşılmakla; mükerrer yargılama yapılmaması ve eylemlerin zincirleme suç içinde kalıp kalmadığının değerlendirilmesi açısından; söz konusu dosyalar ile varsa aynı şirket ve aynı yıllara ilişkin diğer dava dosyalarının da duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi, aksi durumda davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınmasından sonra sanığın eylemlerinin zincirleme suç niteliğinde olup olmadığı veya mükerrer dava açılıp açılmadığının belirlenmesi ile sonucuna göre hukuki durumlarının takdir ve tayininde zorunluluk bulunması, 4-Sahte fatura düzenlemek suçunun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için; her takvim yılına ait suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulmasından sonra incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesinden sonra toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması, 5-Kabule göre de; a-Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğunun ve sanık hakkında TCK’nın 43. maddesi hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, b-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 11.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.