Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2017/17714 · K. 2020/14469

9. Hukuk Dairesi         2017/17714 E.  ,  2020/14469 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin 08/03/2012 ile 20/11/2015 tarihleri arasında davalı Şirketin işlettiği otelde stewert şefi olarak çalışmaya başladığını, 20/11/2015 tarihinde haksız olarak işine son verildiğini, haklarının ödenmediğini, en son ücretinin 1.600,00 TL olduğunu iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davanın reddini talep etmiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak akdin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sonlandığının ispat yükünün davalı işveren üzerinde olduğu, davalı işverenin davacının işten çıkarıldığını kabul etmekle bu hususta bir ihtilaf bulunmadığı anlaşıldığından davacının kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verildiği, 07/10/2015 tarihli fesih ihbarnamesinde 42 gün ihbar süresi tanındığı anlaşıldığından ihbar tazminatı talebinin reddi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar vermiştir. Temyiz: Kararı taraf vekillerince temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Taraflar arasında davacı işçinin çalışma süresi ihtilaflıdır. Davacı, davalı Şirkete ait otelde 30.03.2012 tarihinden 20.11.2015 tarihine kadar kesintisiz çalıştığını iddia etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, SGK kayıtlarında davacının 20.03.2012-30.11.2012 ve 01.02.2013-20.11.2015 tarihleri arasında çalışmasının göründüğü, ancak dosya içeriğinde 30.11.2012 tarihli istifa dilekçesi bulunduğundan ilk dönemin hesaplamaya dahil edilemeyeceği değerlendirilerek kıdeme esas hizmet süresinin toplam 2 yıl 9 ay 20 gün olarak belirlenmiştir. Dosya içeriğindeki taraf tanıkları, davacının, iddia ettiği dönemde lojmanda kaldığı yaz kış çalıştığı ve servis ile gidip geldiklerini beyan etmişlerdir. Bu açıklamalardan davacının davalı işyerinde kesintisiz çalıştığı izlenimi edinilmiştir. Taraf tanıkları iddia edilen döneme ilişkin görgüye dayalı bilgi sahibi olan işyeri çalışanıdır. Dolayısıyla dosyaya ibraz edilen istifa dilekçesinin, iş ilişkisinin devamı sırasında alınan bir belge olup olmadığının açıklığa kavuşturulması gereklidir. Mahkemece yapılması gereken iş, davacı asilden istifa dilekçesine karşı diyecekleri sorulmalı, gerekirse davacının istifa ile ayrılıp ayrılmadığı ve bu bağlamda çalışmasının kesintili olup olmadığına hasren taraf tanıkları tekrar dinlenip beyanları netleştirilerek sonuca gidilmelidir. Netice itibariyle, eksik incelemeye dayalı olarak hizmet süresinin tespiti bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.