Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2017/1787 · K. 2020/1755

11. Ceza Dairesi         2017/1787 E.  ,  2020/1755 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura düzenleme HÜKÜM : Mahkumiyet 1-Mithatpaşa Vergi Dairesi Müdürlüğünün 498 027 6818 vergi numaralı mükellefi olan Kaplan İletişim Mob. Bey. Eş. İnş. San. Ltd. Şti'nin yetkilisi sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın savunmalarında şirketi fiilen kardeşi Mehmet Kaplan’ın idare ettiği, kendisinin yapılan işlemlerle ilgisinin bulunmadığını savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması için sanığın da aralarında bulunduğu şirket yetkilileri hakkında tefecilik suçu sebebiyle yargılamalarının devam ettiği UYAP kayıtlarından anlaşıldığından yargılamaya konu Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2014/269 E. sayılı dava dosyasının celbedilerek incelenmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin dosya içerisine alınması, suça konu faturaları kullanan kişi veya şirket yetkililerinin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, faturalarda yer alan imza ve yazıların sanığa veya Mehmet Kaplan’a ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre toplanan tüm deliller değerlendirilip sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması, 2- Kabule göre de; hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz talepleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 25.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.