Yargıtay 3. Ceza Dairesi · E. 2017/18092 · K. 2018/12629

3. Ceza Dairesi         2017/18092 E.  ,  2018/12629 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına dair Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1) Sanığın suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken; ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 25.02.2015 tarihli görüşü gözardı edilmek ve sanığın cezai ehliyeti olmadığına dair tek uzman hekim tarafından evrak üzerinde yapılan inceleme neticesinde düzenlenen rapor esas alınmak suretiyle eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 2) Katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak ...Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen ve mahkemece hükme esas alındığı anlaşılan 02.07.2014 tarihli raporun geçici rapor olduğu, kesin raporun Plastik Cerrahı tarafından verileceğinin ifade edildiği anlaşılmakla, katılanın yaralanmasının niteliğine ilişkin kati rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, geçici rapora istinaden yazılı şekilde hüküm kurulması, 3) Akıl hastalığı sebebiyle cezai ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle hakkında 5237 sayılı TCK'nin 32/1. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen sanık hakkında, aynı kanunun 57/1. maddesi gereğince yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına karar verildiği halde, anılan kanunun 57/2. maddesi gereğince “Hakkında güvenlik tedbirine hükmedilmiş olan akıl hastasının yerleştirildiği kurumun sağlık kurulunca düzenlenen raporda, toplum açısından tehlikeliliğinin ortadan kalktığının veya önemli ölçüde azaldığının belirlenmesi üzerine mahkemece serbest bırakılmasına” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 4) Sanık hakkında hüküm kurulurken uygulama maddesinin CMK’nin 223/3-a maddesi yerine CMK’nin 223/4-b maddesi olarak gösterilmesi, 5) Gerekçeli karar başlığında yargılama konusu suç adı olarak “Kasten Yaralama” yerine “Taksirle Bir Kişinin Yaralanmasına Neden Olma” yazılması, Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.