Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2017/18125 · K. 2018/25662

22. Hukuk Dairesi         2017/18125 E.  ,  2018/25662 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacının şoför olarak çalıştığını, iş akdini fazla çalışma ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle feshettiğini beyan ederek kıdem tazminatı, yıllık izin, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili ve fazla mesai ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalının Cevabının Özeti: Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece yapılan yargılamada davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş olmasına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Taraflar arasında fazla çalışma ücret alacaklarının hesaplanmasında hafta tatili günlerindeki çalışmalarının dahil edilip edilmeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece, davacının davalı işyerinde kış aylarında fazla çalışma ve hafta tatili çalışması yapmadığı, kış ayları olarak kabul edilen Aralık, Ocak ve Şubat ayları dışındaki aylarda haftanın 7 günü çalıştığı ve 7 gün fazla çalışma yaptığı değerlendirilerek fazla çalışma ücret alacağı hesaplanmıştır. Ancak davacının hafta tatili ücret alacağı da bulunduğundan aynı dönem için ayrıca hafta tatili ücret alacağı da hesap edilmek suretiyle mükerrerliğe neden olunmuştur. Oysa hafta tatili günlerinde yalnızca 7,5 saati aşan çalışmalar için fazla mesai alacağı hesaplanması gerekirken bu hususa dikkat edilmeden mükerrer alacağa sebebiyet verecek şekilde yapılan hesaplamaya göre hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.