Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2017/18259 · K. 2018/4785

4. Ceza Dairesi         2017/18259 E.  ,  2018/4785 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteğinin suç vasfına yönelik olması nedeniyle hükmün temyiz edilebilir olduğu belirlenerek dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 1- Sanığın, hakkında icra takibi ve maaşına haciz işlemi yapan avukat katılan ...'a telefon ederek “ benim maaşımdan haczi kaldıracaksın, ilk gördüğüm yerde ağzını burnunu kırarım, senin ölümün benim elimden olacak” şeklinde tehdit ettiğinin iddia edilmesi karşısında, eylemin sübutu halinde TCK’nın 265/2. maddesindeki “görevi yaptırmamak için direnme” suçunu oluşturabileceği, suçu niteleme ve kanıtları değerlendirme görevinin üst dereceli asliye ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek, 5235 sayılı Kanunun 11. ve CMK'nın 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla hüküm kurulması, 2- Kabule göre de; a) Sanığın müştekiye söylediği iddia edilen “ benim maaşımdan haczi kaldıracaksın, ilk gördüğüm yerde ağzını burnunu kırarım, senin ölümün benim elimden olacak” şeklindeki sözlerin TCK'nın 106/1-1. maddesinde düzenlenen hayata ve vücut dukunulmazlığına yönelik tehdit suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi, b) 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1-2. cümle kapsamındaki tehdit suçu önceden de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması, ozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.