Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2017/18330 · K. 2020/14903

9. Hukuk Dairesi         2017/18330 E.  ,  2020/14903 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı, 15.02.2006 -28.09.2013 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde kesintisiz şekilde işçi olarak haftanın 6 günü 07:00-18:00 saatleri arasında günlük 11 saat çalıştığını, dini bayramlarda çalışmadığını ancak diğer resmi bayram ve genel tatillerde çalıştığını, yıllık izinlerini de kullanmadığını ve işverene ihtiyacı sebebi ile verdiği borçları isteyince iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde feshedildiğini, ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin ve ücret, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarını istemiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davacının iş sözleşmesinin devamsızlık haklı sebebine dayanılarak feshedildiğini ve işverenden herhangi bir alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: 1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2. Davacı işçinin fazla çalışma alacağının hesaplanması hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Somut olayda; davacının fazla çalışma talebi tanık anlatımlarına göre hesaplanıp hüküm altına alınmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının yaz aylarında haftanın 6 günü 07:30-18:00, kış aylarında ise 07:30-17:30 saatleri arasında çalıştığının kabulü dosya içeriğine uygundur. Ancak, 07:30-17:30 saatleri arasındaki çalışma 10 saat olmasına rağmen 12 saat kabul edilerek 1,5 saat ara dinlenmesinin düşülmesi ile haftada 18 saatten; 07:30-18:00 saatleri arasındaki çalışma ise 10,5 saat olmasına rağmen 12,5 saat kabul edilerek 1,5 saat ara dinlenmesinin düşülmesi ile haftada 21,5 saatten fazla çalışma alacağı hesabı isabetsiz olmuştur. Belirtilen sebeple; davacının yaz aylarındaki günlük 10,5 saat çalışma süresinden kanuni 1 saat ara dinlenmesinin düşülmesi ile haftada 12 saat, kış aylarındaki günlük 10 saat çalışma süresinden kanuni 1 saat ara dinlenmesinin düşülmesi ile haftada 9 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek davacının fazla çalışma alacağı yeniden hesaplanıp hüküm altına alınmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir. Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.