Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2017/18412 · K. 2020/15542

9. Hukuk Dairesi         2017/18412 E.  ,  2020/15542 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalı asıl işveren Kurum’un alt işvereni olan ve hastanede çalışan doktorların yöneticiliğini yaptıkları Sosyal Sigortalı Hastaların Yar. Day. Sağ. Hiz. Derneğinin işlettiği Atatürk Devlet Hastanesi kantininde 19.04.2001 – 31.03.2014 tarihleri arasında sürekli ve aralıksız çalıştığını, anılan Derneğin hastanenin kantin ihalesini kaybetmesi ile işten çıkışının yapıldığını, davalıların dava konusu alacaklardan birlikte sorumlu olduklarını, iş akdi sona ererken elden 5.000,00-TL tazminat ödendiğini, çalışma süresi boyunca yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, Ramazan bayramının 1 günü ve Kurban Bayramının 2 günü dışında kalan genel tatil günlerinde çalıştığını, yazın 06:00 – 19:00 ve kışın 06:00 – 18:00 saatleri arasında mesai yapmasına rağmen karşılığı olan ücretlerin ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davaya karşı husumet ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davalı ile idare arasında iş ilişkisi bulunmadığından husumet yöneltilemeyeceğini, idare ile dernek arasında hizmet alımı sözleşmesi bulunmadığını, idare ile dernek arasında 19.03.2009 tarihli 5 yıllık kira sözleşmesi bulunduğunu, idare ile diğer davalı arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunmadığını, davacının işçilik alacaklarından hak etmiş olduğu bir alacak var ise bunun muhatabı ve sorumlusunun çalıştığı dernek olduğunu, idare bünyesinde davacı ile ilgili olarak hiçbir belge bilgi bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davacının davalı işveren bünyesinde 12 yıl 11 ay 12 gün çalışma kaydı bulunduğu, iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdirildiğinin ispatı davalı işverene ait olup, davalı işverence bu husus ıspat olunamadığından, davacı kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar vermiştir. Temyiz: Kararı davalı temyiz etmiştir. Gerekçe: Uyuşmazlıkta, davalı Bakanlığın asıl işverenlik sıfatını olup olmadığı ve bu bağlamda talep edilen işçilik hak ve alacaklarından sorumlu olup olmadığının açıklığa kavuşturulması gereklidir. Davacı davalı Bakanlık ile kantin ihalesini alıp işleten işvereni arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğunu iddia ederek talepte bulunmuştur. Dosya içeriği ile Dairemizin emsal 2017/12197 esas ve 2017/8602 esas sayılı kararlarından; davacının dava dışı Sosyal Sigortalı Hastaların Yardımlaşma Dayanışma ve Sağlık Hizmetlerini Destekleme Derneği işçisi olarak çalıştığı, kira sözleşmesi gereği Antalya Atatürk Devlet Hastanesi kafeterya ve büfe alanının dava dışı bu Derneğe kiraya verildiği, kiraya verenin ise Defterdarlık olduğu, hastane idaresi ile bu Dernek arasında hizmet alım sözleşmesinin bulunmadığı gibi yapılan bu işin de büfe ve kafeterya işletmesi kapsamındaki faaliyetlerden oluştuğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, davacının yaptığı iş davalının ürettiği sağlık hizmetlerine ilişkin olan asıl (örneğin; muayene, tedavi, film çekimi vb.) veya yardımcı işlerden (temizlik, güvenlik, yemek, sekreterya vb.) birisi olmadığından, davalı Bakanlık ile davacının bünyesinde çalıştığı dava dışı Dernek arasında 4857 sayılı Yasanın 2/6. maddesinde öngörülen asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığı cihetle, davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken, Mahkemece davalının bu yöndeki itirazı dahi karşılanmadan, işin esasına girilip yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir. Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 10.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.