Yargıtay 3. Ceza Dairesi · E. 2017/18620 · K. 2018/13649

3. Ceza Dairesi         2017/18620 E.  ,  2018/13649 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat, HAGB Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Müşteki-sanık ...’ün, 16.04.2015 tarihli duruşmada sanıklardan şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini beyan etmesine rağmen katılma talebi konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş ise de; süresinde temyiz dilekçesi verip, sanıklar hakkındaki hükümleri temyiz ederek katılma iradesini gösteren müştekinin, 5271 sayılı CMK'nin 260/1. maddesi uyarınca hükmün temyize hakkının bulunduğu anlaşılmakla; CMK'nin 237/2. maddesi uyarınca davaya “katılan” olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede; Sanıklar Mustafa ve Enes hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı ve 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyizinin mümkün bulunmadığı, bahse konu kararların sanık ... yönünden 14/07/2015 ve sanık ... yönünden 24/06/2015 tarihlerinde itiraz edilmeksizin kesinleştikleri anlaşılmakla, söz konusu kararlar temyiz dışı bırakılmıştır. 1) Sanık ... hakkında Mustafa’ya karşı “Kasten Yaralama” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Anayasa Mahkemesinin, TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı infaz aşamasında gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 2) Sanık ... hakkında katılan-sanık ...’e karşı “kasten Yaralama” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; Oluşa, tüm dosya kapsamına, katılan ...’ün aşamalarda değişmeyen istikrarlı beyanları ile bu beyanları destekler mahiyetteki adli rapora ve sanığın 16/04/2015 tarihli duruşmada “Ben olay sırasında Özgür’e bir kez vurdum.” şeklindeki ikrar içeren savunmasına göre, sanığın, diğer sanıklar ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek katılan ...’de kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralanmasına neden olduğu anlaşılmakla, sanığın mahkumiyeti yerine, yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.09.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.