Yargıtay 3. Ceza Dairesi · E. 2017/18999 · K. 2018/14041
3. Ceza Dairesi 2017/18999 E. , 2018/14041 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜMLER : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: 1) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun ONANMASINA, 2) Sanık ... hakkında nitelikli mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak; Sanığın, katılan ...'e ait ağacın iki küçük dalını annesinin evinin çatısına değmesi ve yağmur yağdığında çatının akmasını engellemek için koydukları çadıra zarar vermesi nedeniyle kestiğine ilişkin savunması karşısında, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 740/1. maddesinde yer alan "Komşunun arazisine taşarak zarar veren dal ve kökler, onun istemi üzerine uygun bir süre içinde kaldırılmazsa, komşu bu dal ve kökleri kesip kendi mülkiyetine geçirebilir" şeklindeki düzenlenmede gözetilerek, mahkemece, fen ve ziraat bilirkişilerinin katılımıyla mahallinde keşif yapılarak, ağaç dallarının sanığa ait parsele geçip geçmediği ile kesilen ağaç dalları nedeniyle ağacın ne şekilde zarar gördüğü tespit edilip, sanığın katılana daha önce ağaçların dallarını kesmesi konusunda herhangi bir bildirim yapıp yapmadığının araştırılması amacıyla sanık, katılan ve tanıkların beyanlarına yeniden başvurulması ve sonucuna göre, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 740/1. maddesi düzenlenmenin içeriği itibariyle hukuka uygunluk sebebi olarak düzenlenmiş olan kanuni düzenleme kapsamında kalıp kalmadığı ile kesilen dallar nedeniyle dikili ağacın ne şekilde zarar gördüğü ve sanığın zarar verme kastıyla hareket edip etmediği karar yerinde tartışılarak, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 01.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.