Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2017/1904 · K. 2018/2198

11. Ceza Dairesi         2017/1904 E.  ,  2018/2198 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet HÜKÜM : Mahkumiyet 1-5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 06.01.2012 tarih ve 2012/291 esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçundan kamu davası açıldığı, “sahte fatura düzenlemek” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek" ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak sanık hakkında “sahte fatura düzenlemek” suçundan hüküm kurulması, 2-Dosya içerisinde 2006 ve 2007 takvim yıllarına ilişkin faturaların bulunmadığının anlaşılması karşısında, 213 sayılı VUK'nın 227/3 ve 230. maddelerinde öngörüldüğü üzere, sahte fatura düzenlemek suçunun oluşabilmesi için düzenlenen belgelerin 213 sayılı VUK'nın 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı cihetle; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi bakımından; suça konu fatura asılları ya da onaylı suretlerinin duruşmaya getirtilip incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 3-Kabule göre de; a-Sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirketler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlendiği ve haklarında dava açıldığı görülmekle, sahte fatura düzenleyen şirketler hakkında açılan davaların birleştirilmesi mümkün olmadığı takdirde, dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi, b-Her takvim yılında işlenen suçların zincirleme biçimde ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilerek her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması yerine tek suç kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması, c-Sanık hakkında 2007 takvim yılında farklı şirkete ait faturaları kullandığından bahisle İstanbul Anadolu 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/941 E. ve 2013/780 K. sayılı ilamı ile hüküm kurulduğu ve dairemizde temyiz incelemesinde olduğu, aynı şirket kapsamında aynı takvim yılı içerisinde birden fazla farklı şirkete ait sahte fatura kullanma eyleminin ayrı suçları değil zincirleme şekilde işlenmiş tek sahte fatura kullanma suçunu oluşturacağı gözetilerek söz konusu dosya ile bu dosya birleştirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerektiğinin gözetilmemesi, d-Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesi uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı maddenin 1. fıkrasının c bendindeki hak yoksunluğunun uygulanamayacağının gözetilmemesi isabetsizliği ve 53. maddenin uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 14.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.