Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2017/1940 · K. 2020/6691

11. Ceza Dairesi         2017/1940 E.  ,  2020/6691 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura düzenlemek HÜKÜM : Mahkumiyet Sanık hakkında, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın, kredi kartı sahiplerine komisyon karşılığı nakit para vermediğini, müşterilerin mal alımları halinde POS cihazını kullandığını, sahte fatura düzenlemediğini belirterek suçlamayı kabul etmemesi ancak, vergi denetmenine verdiği ifadesinde; kontör faturalarını POS cihazlarındaki çekimleri kapatmak için kullandıklarını, kredi kartı sahipleri ödeme sıkıntısına girdiğinde % 2 komisyon alarak yardımcı olduğunu, POS cihazı faaliyetini mali açıdan dengelemek amacıyla kendi aralarında faturalandırdıklarını beyan etmesi, 15/11/2012 tarihli Vergi Tekniği Raporunda; POS cihazlarından çekim yaptıran kredi kartı sahiplerinin büyük çoğunluğunun tespit edildiği ve fatura bilgileri ile karşılaştırıldığında, kontör satışı olarak gözüken satışlarda, POS cihazları ile kredi kartlarından para çekilen şahıslar dışındaki kişiler adına fatura düzenlendiği, mükellefin kontör satış faturası düzenlediği mükelleflerin tamamı tarafından mükellef adına kontör faturası düzenlendiği ve bu mükelleflerin çoğunun tefecilik yaptıklarından bahisle haklarında vergi incelemesi yapıldığının belirtilmesi karşısında; suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için; 1- Sanığın yeniden ifadesine başvurularak, Mahkemedeki savunması ile vergi denetmenine vergi ifadesi arasındaki çelişkinin giderilmeye çalışılması, 2- Sanığın, 2009 ve 2010 yıllarında kredi kartlarını kullandığı kişilerin tespiti ile kanaat oluşturacak sayıda kişinin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sanıktan gerçekten POS cihazındaki çekimlerle uyumlu malı alıp almadıklarının ve sanık tarafından düzenlenen fatura bulunup bulunmadığının sorulması, varsa asıllarının veya örneklerinin istenmesi, 3- Sanığın kontör satışı için fatura düzenlediği şirket yetkilileri hakkında sahte fatura kullanmak suçundan vergi tekniği raporu düzenlenip düzenlenmediğinin sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin istenmesi, şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, varsa dosyanın getirtilerek incelenmesi, bu şirket yetkililerinin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri, 4- Gerektiğinde faturaların, gerçek kontör satımına ilişkin olup olmadığının belirlenmesi yönünden, sanığın satımını yaptığını söylediği kontörlerle ilgili kayıtları getirtilerek, yeterli kontör girişi olup olmadığı, alım ve satım miktarlarının uygunluğu yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması, Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması, 5- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.